ಪ್ರತಿನುಡಿಯ ಪ್ರೀತಿ ಪತ್ರ

ಒಲವಿನ ಅರಮನೆಯೊಡತಿಗೆ,

ಯಾಕೋ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮಾತಿಗಿಂತ ಅಕ್ಷರಗಳೇ ಪ್ರಿಯವಾಗುತ್ತವೆ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡಲು. ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಭಾವ ಇರಬಹುದೇನೋ ಆದರೆ ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದದ್ದು ಅಕ್ಷರವೇ.. ಇದು ನಿನಗೂ ತಿಳಿದ ವಿಚಾರವೇ. ಹೀಗೇ ಅಲ್ಲವೇ ನನ್ನ ನಿನ್ನ ಪರಿಚಯವಾದದ್ದು, ಪರಿಚಯ ಸ್ನೇಹವಾಗಿ ನಂತರ ಪ್ರೀತಿಯೆಡೆಗೆ ತಿರುಗಿದ್ದು. ಆನಂತರ ವಿವಾಹವೂ ಆಯಿತು ಆದರೆ ಈಗ ನಿನಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದೆನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಹೌದಲ್ಲವೇ..? ನೀನು ಮಾತಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳಿ ನಿರಾಳವಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತೀಯ. ಆದರೆ, ನಾನು..? ಆಡಲೂ ಆಗದೆ, ಸುಮ್ಮನೆ ಇರಲೂ ಆಗದೆ ತಳಮಳಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಮೊದಲಿಗೆ ನಿನಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ನನ್ನ ಮೇಲಲ್ಲ, ನನ್ನ ಬರಹಗಳ ಮೇಲೆ. ಆ ಭಾವಗಳು, ಅಕ್ಷರಗಳ ಮೇಲೆ. ಪ್ರೇಮ, ಪ್ರೀತಿಗಳು ಕಥೆ, ಕವನಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿಯಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ, ಅವುಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ಬದುಕಲ್ಲಿಯೂ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ನಂಬಿಕೆ ಎಂಬ ತಳಹದಿ ಬಹಳವೇ ಮುಖ್ಯ. 

"ನಾನು ಬಡವಿ, ಆತ ಬಡವ, ಒಲವೇ ನಮ್ಮ ಬದುಕು" ಎಂಬ ಕವಿವಾಣಿ ಕೇಳಿಯೇ ಇರುತ್ತೀಯ. ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿರಲು ಒಲವು, ನಂಬಿಕೆ ಎರಡೂ ಬಹಳವೇ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತವೆ. ಒಬ್ಬ ಲೇಖಕ ಅಥವಾ ಕವಿ ಭಾವಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ಭಾವಗಳು ಅವನವೇ ಆಗಿರಬೇಕೆಂಬ ನಿಯಮವಿಲ್ಲ. ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟಲ್ಲಿ ಆಗ ಅವನು ನಿರಾಳ. ಈ ನಿಯಮ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ, ನನಗೆ ಇದು ಹೆಚ್ಚು ಅನ್ವಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ರೀತಿಸುವವರನ್ನು ನಾವು ಅಂದುಕೊಂಡಂತೆ ಬದುಕಬೇಕು ಎಂದು ಬಯಸಿದಲ್ಲಿ ಅವರು ನಾವು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ನಮಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ಅವರನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಯಸಿದಲ್ಲಿ ನಾವು ಪ್ರೀತಿಸಿದವರನ್ನೇ ಮದುವೆಯಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ನಿಯಮವೇನೂ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ. ಅವರು ಇರುವಂತೆಯೇ ಅವರನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಬದುಕು ಸಾಗಿಸುವಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಅಡಗಿದೆ. 

ಪ್ರೀತಿ ಎಂಬುದು "ಐ ಲವ್ ಯು" ಎಂದು ಹೇಳುವುದರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇಲ್ಲ. ನೀನು ಗಮನಿಸಿರುತ್ತೀಯ.. ನಮ್ಮ ಅಜ್ಜ-ಅಜ್ಜಿಯೋ ಅಥವಾ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನೋ ಪ್ರತಿ ದಿನ "ಐ ಲವ್ ಯು" ಎಂದೋ ಅಥವಾ "ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ಹೇಳುವುದರಲ್ಲಿಯೋ ಅವರ ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರ ಪ್ರೀತಿ ಅವರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ, ಬದುಕುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡು ಬದುಕುವುದರಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದೆ.

ಬದುಕಿನ ಸಣ್ಣ-ಪುಟ್ಟ ವಿಚಾರಗಳಿಗೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಮಯ ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿರಬಹುದು. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡ ಅಷ್ಟೇ.. ನೀನು ಅದನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡು ಸಹಕರಿಸುವೆ ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ನಮ್ಮ ಸಣ್ಣ ಮುನಿಸು ಅಥವಾ ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳದಿರುವಿಕೆ ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ದೊಡ್ಡ ಮುನಿಸಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ಇಬ್ಬರೂ ಅದಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡದಿರೋಣ.

ನನಗೆ ಮನಬಿಚ್ಚಿ ಮಾತನಾಡಲು ಸಂಕೋಚ ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ತೆರೆ ಎಳೆಯಬೇಕು ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವೆ ಆಗದಿದ್ದರೆ ದಿನವೂ ಒಂದೊಂದು ಪತ್ರ ಬರೆಯುವೆ. 

ಡಿಜಿಟಲ್ ಯುಗದಲ್ಲೂ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಡದಿಗೊಂದು ಪ್ರೇಮ ಪತ್ರ. ಜೀವನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಕಾಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋಣ. ನಮ್ಮ ಹವ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾ, ಮುನಿಸುಗಳನ್ನು ಮರೆತು, ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ದೂರದೆ ಮುಂದಿನ ಬದುಕನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸವಿಯೋಣ. 

ಇಂತಿ 
ದಿನವೂ ಪತ್ರ ಬರೆಯುವ ನಿನ್ನವ



----------   
~ವಿಭಾ ವಿಶ್ವನಾಥ್

ಒಲವ ಹೊರೆ ಹೊರಿಸಿದವಳೇ..

ನೀನ್ಯಾಕಿಷ್ಟು ಚೆಂದವೇ ಹುಡುಗಿ? ನನ್ನ ಮನಸೂರೆಗೊಂಡು ಕನಸಲ್ಲೂ ಲಗ್ಗೆ ಇಡುವಷ್ಟು..? ಸುಂದರತೆ ಎಂದರೆ ಬರೀ ಬಾಹ್ಯಾ ಸೌಂದರ್ಯ ಮಾತ್ರ ಎಂದುಕೊಂಡವನ ಮನ ಬದಲಿಸಿದ್ದು ನೀನಲ್ಲದೆ ಮತ್ಯಾರು ಎಂದುಕೊಂಡೆ..? 

ನೀನ್ಯಾಕಿಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯವಳು ಹೇಳು..? ಒಳ್ಳೆಯತನ ಬೂಟಾಟಿಕೆ ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದವನ ಮನವನ್ನು ಬದಲಿಸುವಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆತನ ನಿನ್ನಲ್ಲಿಲ್ಲದೇ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಅದೆಷ್ಟು ಕೆಟ್ಟವನಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದೆ ನಾನು.. ಆದರೂ ಸುಂದರವಾದದ್ದು, ಒಳ್ಳೆಯದ್ದು ದೂರದಲ್ಲೇ ಇರಬೇಕು ಅಲ್ಲವೇ..? ಅದಕ್ಕೆ ಇರಬೇಕು ನಿನ್ನಂತಹವರು ಗಗನ ಕುಸುಮಗಳಂತೆ ಭಾಸವಾಗುವುದು.

ಪಾರಿಜಾತದಂತಹವಳು ನೀನು.. ಅದರ ಬಿಳುಪು, ಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ ನಾನು. ಅದು ಪಸರಿಸುವ ಸುಗಂಧದಂತೆ ನಿನ್ನ ಗುಣ. ನೀನು ನನ್ನ ಸುತ್ತ ಇರುವಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನಿನ್ನದೇ ಗುಂಗು ಹಿಡಿಸಿಬಿಡುತ್ತೀಯ.. ಆದರೂ, ನಿನ್ನ ಒಳ್ಳೆಯತನದ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಗುಲಾಮನಾಗಬೇಕಾದಾಗ ಅದೇಕೋ ಅಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಬಿಟ್ಟೆನೇನೋ ಎನ್ನಿಸಿಬಿಡುವುದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ನನ್ನಂತ ಬಲಿಷ್ಠನನ್ನು ಸಹಾ ಮೃದುವಾಗಿಸುವುದು ನೀನೋ, ನಿನ್ನ ಗುಣವೋ, ನಿನ್ನ ಒಲವೋ ಅರಿವಿಗೆ ನಿಲುಕದ್ದು..

ಸ್ಪರ್ಶ ಮಣಿ ಎಂಬ ಮಣಿಯೊಂದಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದೆ. ಅದು ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ತಾಕಿದ ತಕ್ಷಣ ಕಬ್ಬಿಣ ಚಿನ್ನವಾಗಿ ಬದಲಾಗುವುದಂತೆ.. ನೀನೂ ಅಂತಹಾ ಸ್ಪರ್ಶಮಣಿಯೇ.. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಿನ್ನಿಂದ ನನ್ನಂತಹಾ ನಿರ್ಭಾವುಕ ಕೂಡಾ ಭಾವನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯುವುದ ಕಲಿತ ಎಂದರೆ.. ಅದರ, ಅಂದರೆ ನಿನ್ನ ಮಹತ್ವ ಎಷ್ಟಿರಬೇಕೆಂದು ನೀನೇ ಯೋಚಿಸು..

ಆದರೂ, ನೀನು ಬಂದ ಮೇಲೆ ಬದುಕು ಬದಲಾಯಿತು ಎಂಬುವುದನ್ನು ಒಪ್ಪಲು ಕೊಂಚ ಕಷ್ಟವೇ. ಮನಸ್ಸಿಗಲ್ಲ, ಎಲ್ಲರೆದುರು. ಏಕೋ ಈ ಬದಲಾವಣೆ ನಿನ್ನೊಡನೆ ಮಾತ್ರವೇ.. ಅಷ್ಟು ಬೇಗ ನಾನು ಬದಲಾದರೆ ಅದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಾಟಕೀಯ ಎನ್ನಿಸಬಹುದು. ಏಕೆಂದರೆ, ಎಲ್ಲರೂ ಕೆಟ್ಟತನದ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪುತ್ತಾರೆ ಆದರೆ ಒಳ್ಳೆಯತನದ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ನೀನು ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಬದಲಾವಣೆಯ ಕಾರಣ ಎಂಬುದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಕೂಗಿ ಕೂಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ, ಅದು ಹೊರ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಕೇಳಲೂಬಾರದು. ಅವರಿಗೆ ಇದರ ಗಂಧ ಪಸರಿಸಿದರೆ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಒಂದು ಬಣ್ಣ ಬಳಿದು ಬೇರೆಯ ರೀತಿಯೇ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಇಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾರೆ.

ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದವನೇ ಅಲ್ಲ ಆದರೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ದೇವರನ್ನು ವಂದಿಸುವುದನ್ನು ಮರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ನಿಸ್ವಾರ್ಥವಾಗಿದ್ದರೆ ಫಲಿಸುವುದೆಂದು ನೀನೇ ಹೇಳಿದ್ದೆಯಲ್ಲಾ.. ಹಾಲ್ಮನಸ್ಸಿನಂತಹಾ ಗೆಳತಿಯ ಒಲವು ಹೀಗೇ ಉಳಿದುಬಿಡಲಿ ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನಂತಹಾ ಗೆಳತಿಯನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.

ನಿನ್ನ ಒಲವಿನ ಹೊರೆಯ ಭಾರವನ್ನು ಇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ ಎಂಬುದರ ಅರಿವು ನನಗಿದೆ. ಒಲವು ಹಾಗೇ ಅಲ್ಲವೇ..?? ಕೊಟ್ಟಷ್ಟೂ ಮುಗಿಯದು, ತುಂಬಿದಷ್ಟೂ ಪೂರ್ತಿಯಾಗದು. ಆದರೆ ಆ ಒಲವಿಗೆ ಹೆಸರಿಡಲಾರೆ, ಕಾಮದ ಯೋಚನೆಯನ್ನು ಸಹಾ ಸೋಕಿಸಲಾರೆ. ಜೀವನವಿಡೀ ನಿನ್ನ ಒಲವ ಹೊರೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡೇ ನಿನ್ನ ಆತ್ಮೀಯನಾಗಿ ಬದುಕಿ ಬಿಡುವಾಸೆ.

ಗಗನ ಕುಸುಮವನ್ನು ಮುಟ್ಟಲು ಯೋಗ್ಯತೆ ಬೇಕು. ಆ ಯೋಗ್ಯತೆಯ ಮಾಪನ ಹಣ, ಅಂತಸ್ತಲ್ಲ. ಇಷ್ಟು ದಿನ ನಿನ್ನೊಡನಿದ್ದು ಅದನ್ನು ಅರಿತಿಲ್ಲ ಎಂದರೆ ನನ್ನಂತಹ ಮೂಢ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇರಲಾರನೇನೋ..

ಒಲವನ್ನು ಬಂಧಿಸಲಾರೆ ಹಾಗೆಯೇ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅಧಿಕವಾಗಿಯೂ ಹರಿಬಿಡಲಾರೆ. ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಕಾರಣ ನಿನ್ನಂತಹಾ ಉತ್ತಮ ಗೆಳತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಭಯ. ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಇಂತಹಾ ಒಲವನ್ನು ಹೊರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕೆಲವೇ ಅದೃಷ್ಟವಂತರಲ್ಲಿ ನಾನೂ ಒಬ್ಬ.
ನಿನ್ನಿಂದ ಕಲಿತದ್ದನ್ನು ಮರೆಯಲಾರೆ, ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಹಂಚುವೆ.
ಆದರೆ ಈ ಬರಹವನ್ನು ನಿನಗೆ ತೋರಿಸಲಾರೆ. ನೀನು ಹೊಗಳಿಕೆಗೆ ಉಬ್ಬಲಾರೆ, ತೆಗಳಿಕೆಗೆ ಕುಗ್ಗಲಾರೆ ಎಂದು ಅರಿವಿದ್ದರೂ ಸಹಾ...

ಆದರೂ ಈ ಬರಹ ಒಲವ ಹೊರೆ ಹೊರಿಸಿದವಳಿಗೆ ಅರ್ಪಣೆ
~ಇಂತಿ
ಒಲವ ಸಾಲಗಾರನಾಗಿರುವ ಆತ್ಮೀಯ

------------------------------------------
(~ವಿಭಾ ವಿಶ್ವನಾಥ್)

ಜನನಾಯಕರಿಗೆ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಂದ..

ಜನನಾಯಕರಿಗೆ,

ಈ ಪ್ರಜಾತಂತ್ರ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಜೆಗಳಿಂದಲೇ ಆರಿಸಿಕೊಂಡು ಅವರನ್ನೇ ಮರೆತು ಅವರ ಹಣದ ಭಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಧೀಮಂತನಾಯಕರಿಗೆ...

ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಜೆಯ ಅಳಲು ಕೇಳುವ ಆಸಕ್ತಿಯಿದ್ದರೆ ಮುಂದುವರಿಯಿರಿ.
ಐದು ವರ್ಷದ ಅಧಿಕಾರದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನೀವು ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಅವ್ಯವಹಾರ ನಡೆಸಿಬಿಡುತ್ತೀರಾ ಅಲ್ಲವೇ? ಅಧಿಕಾರದ ಅಮಲು ನಿಮಗೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಿಡುತ್ತದೆಯೇ?ಅಧಿಕಾರ ಬರುವ ಮುನ್ನ ನಮ್ಮ ಹಾಗೆಯೇ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ,ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ನಡೆದುಕೊಂಡೇ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದವರು ,ಈಗ ಕಾರು ಬಿಟ್ಟು ಕಾಲು ಬಿಟ್ಟು ಕಾಲು ಬಳಸುವುದೇ ಅಪರೂಪ. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಕಾಲು ಬಳಸಿದರೆ ಬಹುಶಃ ಅದು ನಿಮ್ಮ ಪಕ್ಷದ ಯಾವುದೋ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲವೆಂದರೆ ತೂಕ ಇಳಿಸುವ ಯಾವುದೋ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ತಂಗಳು ಮುದ್ದೆ,ಅನ್ನ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸಾರಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವರಿಗೆ ಈಗ ಫೈವ್ ಸ್ಟಾರ್ ಹೋಟೆಲ್ ಗಳ ಊಟ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಊಟ ರುಚಿಸುವುಡೇ ಇಲ್ಲ. ನೀವು ಬಿಸಾಡುವ ಊಟ ಎಷ್ಟೋ ಜನ ಬಡವರ ದಿನನಿತ್ಯದ ಆಹಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ..!ಯಾರದೋ ದುಡ್ಡು, ಯಲ್ಲಮ್ಮನ ಜಾತ್ರೆ ಎಂದಾದಾಗ ಮಾತ್ರವೇ ಹೀಗಾಗುತ್ತದೆ. ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿದಿದ್ದರೆ ಬಹುಶಃ ನಿಮಗೆ ಆ ಹಣದ ಬೆಲೆಯ ಅರಿವಾಗುತ್ತಿತ್ತೇನೋ?

ನೀವು ಹುಟ್ಟಿದ ಹಳ್ಳಿಯ ಹೆಸರನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರಿನ ಮುಂದೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಮೆರೆಯುವ ನೀವು ಆ ಊರಿನ ಕಡೆ ತಲೆ ಹಾಕಿಯೂ ಮಲಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲವೇ?ಆ ಊರಿನ ರಸ್ತೆ ಡಾಂಬರು ಕಂಡು ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳೇ ಆಗಿಹೋಗಿದೆ, ನಿಮ್ಮೂರಿನ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗೆ ಹಾಕಿದ ಬೀಗ ತೆಗೆಯಲಾಗದಂತೆ ಕಿಲುಬು ಹಿಡಿದಿದೆ. ಆದರೂ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವ ಹಣದ ಅನುದಾನಕ್ಕೆ ಆ ಶಾಲೆಯದ್ದೇ ಮುಖ್ಯ ಹೆಸರು. ಡಾಂಬರು ಹಾಕಿಸುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟ್ ಮಾಡಲು ಗೊತ್ತೇ ಇರದ ಆ ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟುದಾರನಿಗೆ ಹಣದ ಸುರಿಮಳೆ. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಡೆಯಲು ಬರುವ ಸರ್ಕಾರಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಯಮನೂರಿಗೆ ಪರವಾನಗಿ ಕೊಟ್ಟು ಕಳುಹಿಸಿಯೇ ಬಿಡುತ್ತೀರ,  ಅದಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಿದರೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಎತ್ತಂಗಡಿಯ ಭಾಗ್ಯ. ಇದೇ ಅಲ್ಲವೇ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಆಗುವುದು?

ಓ, ಒಂದು ರೂಪಾಯಿಗೆ ಅಕ್ಕಿ ನೀಡುತ್ತೇನೆನ್ನುವಿರಾ,ನಿಮ್ಮ ಆ ಅಕ್ಕಿ ಪಡೆಯಲು ಹೆಬ್ಬೆಟ್ಟಿನ ಗುರುತು ನೀಡಲು ಬರುವ ವೃದ್ದರ ಪಾಡು ನೀವು ಗಮನಿಸಲೇ ಇಲ್ಲವೇ? ರೇಷನ್ ಒದಗಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅಧಿಕಾರದ ಚುಕ್ಕಾಣಿ ಬೇರೊಬ್ಬರ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿದ್ದರೂ,ಯಾರೂ ಅದನ್ನು ಚಕಾರವೆತ್ತದಂತೆ ಅವರು ಕೊಟ್ಟಷ್ಟು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅವರು ಅಂದಂತೆ ಅನ್ನಿಸಿಕೊಂಡು ನಮ್ಮ ಹಣೆಬರಹವೇ ಇಷ್ಟೆಂದು ಹಳಿದುಕೊಂಡು ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕೆಂದು ಕಟ್ಟಳೆ ಮಾಡಿಲ್ಲವೇ? ದುಡಿಯುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೂ ಅಕ್ಕಿಯ ಆಸೆ ತೋರಿಸಿ ಸೋಮಾರಿಗಳನಾಗಿಸಿದ್ದು ಸಾಲಲಿಲ್ಲವೇ?

ಸ್ವಾಮಿ, ಒಂದು ದಿನ ಪೊರಕೆ ಹಿಡಿದು ಬೀದಿ ಶುಭ್ರ ಮಾಡಿದರೆ ಸಾಲದು, ಮೊದಲು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುಭ್ರಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಲಂಚ ಕೊಡಲಾಗದೆ ಬದುಕನ್ನೇ ಛಿದ್ರ ಮಾಡಿಕೊಂಡವರ ಬದುಕನ್ನು ಮರಳಿಸಲು ನಿಮ್ಮಿಂದಾಗುವುದೇ? ಕಣ್ಣಿಗೆ ಎಣ್ಣೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಓದಿ ಪ್ರಥಮ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದವನನ್ನೂ, ಲಂಚ ಕೊಡಲಿಲ್ಲವೆಂದೂ ರಿಸರ್ವೇಷನ್ ಇಲ್ಲವೆಂದು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದಾಗ, ಅವನ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿನ ಅಸಹಾಯಕತೆಯ ನೋವು ನಿಮಗೆ ಕಾಣಲೇ ಇಲ್ಲವೇ?

ಸರಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿ ಎಂದು ಘೋಷಣೆ ಕೂಗುತ್ತಾ, ದೂರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟುದ್ದದ ಸಂದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಓದಿಸಬೇಕೆಂಬುದು ನೆನಪಾಗಲಿಲ್ಲವೇ?
ಬಹುಶಃ ಪೂರ್ತಿ ಪತ್ರ ಓದಿದ್ದರೆ, ಮಾನವೀಯತೆಯ ಲವಲೇಷವಾದರೂ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದರೆ ಮೊದಲು ನೀವು ಬದಲಾಗಿ, ನಂತರ ನಿಮ್ಮವರನ್ನೂ ಬದಲಾಯಿಸಿ

-ಇಂತಿ
ಬದಲಾವಣೆ ಬಯಸುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಜೆ

(ಬರಹ : ವಿಭಾ ವಿಶ್ವನಾಥ್)

ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುವ ಮುನ್ನ..

ನಿನಗೆ,
ಏನೆಂದು ಸಂಭೋಧಿಸಲೆಂದೇ ಗೊತ್ತಾಗದೆ ಆತ್ಮೀಯನಾಗಿದ್ದ ನಿನಗೇ,

ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುವ ಘಳಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮನದಲ್ಲೇನೋ ತಲ್ಲಣ, ಮಾತನಾಡಲು ನೂರಾರು ಪದಗಳಿವೆ, ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ನೂರಾರು ಕನಸುಗಳಿವೆ. ಎದೆಯಾಳದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಭಾವನೆಗಳಿವೆ.ಆದರೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ನೀನೇ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಮೌನಿಯಂತಿದ್ದ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಲು ಚೈತನ್ಯ ತುಂಬಿದ ನಿನಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನೇಳಬೇಕು ಎಂದಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಮನದಲ್ಲಿರುವುದು ಮಾತಾಗಲು ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಹೇಳುವ ಮನಸಿಲ್ಲ.

ಏಕೋ, ನೀನು ಮೊದಲಿನಂತಿಲ್ಲ.ನನಗೇ ಹಾಗನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆಯೋ, ಇಲ್ಲ ನೀನೇ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವೆಯೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮೌನದ ಚಿಪ್ಪಿನೊಳಗೆ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದವಳನ್ನು ವಾಚಾಳಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೀನು ಕೇಳಲೇ ಇಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಮುಂದಿದ್ದಾಗ ಮಾತೇ ಹೊರಡದೇ ತಬ್ಬಿಬ್ಬಾದರೂ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡು ಸಾಂತ್ವನ ಹೇಳಿದ್ದೀಯ. ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಮುಗಿಯುವ ಮುನ್ನವೇ ಈ ಸಂಬಂಧದ ಕೊಂಡಿಯನ್ನು ಕಳಚಲೇಬೇಕಲ್ಲವೇ?

ಭಾವನೆಗಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಗಳು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದು ಎಷ್ಟು ಸಲವೋ? ಆದರೆ ಎಷ್ಟೋ ಸಲ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದಿದೆ. ನಾನು ನಿನ್ನಷ್ಟು ಭಾವುಕಳಲ್ಲವೆಂದು. ಹೆಂಗರುಳು ನಿನ್ನದು. ಎಲ್ಲರ ಕಷ್ಟಕ್ಕೂ ಮರುಗುವ, ಸ್ಪಂದಿಸುವ ನೀನು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಹೃದಯವೇ ಇಲ್ಲವೇನೋ ಎಂಬಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿರುವುದೇಕೆ? ಕಂಡರೂ ಕಾಣದಂತೆ ಹೋಗಿ ಬಿಡುತ್ತೀಯೆ. ಏಕೆಂಬುದು ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ನನ್ನ ತಪ್ಪಿದ್ದರೆ ಬೈದು ಬುದ್ದಿ ಹೇಳಬಹುದಲ್ಲವೇ? ಕೇಳಿದರೆ ಕೆಲಸದ ಬ್ಯುಸಿ ಎನ್ನುತ್ತೀಯ, ಕೆಲಸದ ಬ್ಯುಸಿ ಎಂದಾದರೆ ನನ್ನದೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ. ಕೆಲಸಕ್ಕೋಸ್ಕರವಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೀಯೋ? ಅಥವಾ ಬದುಕುವುದಕ್ಕೋಸ್ಕರವಾಗಿ ಕೆಲಸವೋ? ಇದಕ್ಕಾದರೂ ಎಂದಾದರೂ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕಿಕೋ.

ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬೇಜಾರಾದಾಗ ಯೋಚಿಸಲು ಪುರುಸೊತ್ತಿಲ್ಲದಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡು ಎಂದು ನೀನೇ ಎಂದೋ ಹೇಳಿದ್ದೆ. ಅದಕ್ಕೋಸ್ಕರವೇ ನೀನು ಹೀಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ನೀನು ಕೆಲಸದದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀಯಾ? ಉತ್ತರ ಹೇಳಲು , ನಿನಗೆ ನಾನು ಯಾರು ಅಲ್ಲವೇ?

ಉತ್ತರಗಳೇ ಸಿಗದ, ದ್ವಂದ್ವ ನಿಲುವಿನ ಎಷ್ಟೋ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ನೀನೇ ಉತ್ತರಿಸಿದ್ದೀಯ. ಆಗ ವಾದಗಳು, ಚರ್ಚೆಗಳು ನಡೆದರೂ ಕೊನೆಗೆ ಇಬ್ಬರೂ ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದುದು ದ್ವಂದ್ವತೆಯ ನಿಲುವಿಗೇ. ಕಾರಣ, ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದು ಸರಿ ಎಂದು ನನಗನ್ನಿಸಿದರೆ, ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದು ಸರಿ ಎಂದು ನಿನಗನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕೊನೆಗೆ ಒಂದು ನಿಲುವಿಗೆ ಬರಲಾಗದೆ, ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಸೋಲದೆ,ಇಬ್ಬರೂ ಗೆಲ್ಲದೆ ದೂಡಿದ ಕ್ಷಣಗಳೆಷ್ಟೋ?

ಕೆಲವೊಂದು ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಭಿನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿದ್ದರೂ, ಒಮ್ಮತದ ನಿಲುವಿಗೆ ಬರಬೇಕೆಂದಾದಾಗ ನೀನೊಮ್ಮೆ ಸೋತರೆ, ನಾನೊಮ್ಮೆ ಸೋಲುವೆ. ಗೆಲುವಿನ ಅಹಂಭಾವ ಅಲ್ಲಿಲ್ಲ, ಸೋಲುವಿಕೆಯ ಸೊಗಡೂ ಅಲ್ಲಿ ಸುಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಉತ್ತರ ಧ್ರುವವಾದರೆ, ನಾನು ದಕ್ಷಿಣ ಧ್ರುವ. ಬಹುಶಃ ವಿಜ್ಞಾನದ ಕಾಂತೀಯ ನಿಯಮದಂತೆ "ವಿರುದ್ದ ಧ್ರುವಗಳು  ಆಕರ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ" ಎಂಬ ನಿಯಮದಂತೆಯೇ ಇರಬೇಕು ನಾವು ಸೆಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು.ಸೆಳೆಯಲ್ಪಡಲು ಕಾರಣವಾದ ಆ ಶಕ್ತಿ ಯಾವುದೋ? ಈಗ ಬೇರೆಯಾಗುವ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಶಕ್ತಿ ಯಾವುದೋ?
ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಒಂದು ಕಾರಣ ಇದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೆಯಲ್ಲಾ, ಆ ಕಾರಣ ಯಾವುದು ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ.. ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಕಾರಣ ಇರುವುದಂತೂ ಸತ್ಯ ಎನ್ನುತ್ತೀಯಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ನಂಬಿಕೆಯಂತೆ ಇದಕ್ಕೂ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಬಲವಾದ ಕಾರಣ ಇರಬಹುದು. ಆಗುವುದೆಲ್ಲಾ ಒಳ್ಳೆಯದಕ್ಕೇ ಅಲ್ಲವೇ? ಒಳ್ಳೆಯದೇ ಆಗಲಿ.

-ಇಂತಿ
ಬಿಡಲಾಗದಿದ್ದರೂ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟಿರುವ ನಿನ್ನ ಹಿತೈಷಿ

(ಬರಹ : ವಿಭಾ ವಿಶ್ವನಾಥ್)

ನಿನ್ನ ಬದುಕಿನ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರ, ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಪ್ರಶ್ನೆ...

ಪ್ರೀತಿಯ ಗೆಳತಿಗೆ,

ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದು ತುಂಬಾ ನಿಜ ಎಂದೆನ್ನಿಸಲು ಶುರುವಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಭಾವನೆಗಳು ನಾವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಂತೆ ಎಂದು ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದು ನಿಜ ಎನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಸಮಯ ಕಳೆದಂತೆ ಜೀವನದ ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ಸಾರ್ಥಕತೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಿದೆ.

ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದ ಸಲಹೆಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸಿ ನಿನ್ನ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯ ಸಲಹೆ ನೀಡಿದ ನಿನಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ಅಂದ ಹಾಗೆ ಮುಂದಿನ ತಿಂಗಳೇ ನನ್ನ ಮದುವೆ.ನೀನು ತಪ್ಪದೆ ಮದುವೆಗೆ ಎರಡು ದಿನ ಮುಂಚಿತವಾಗಿಯೇ ಬಂದು ಶುಭ ಕೋರುವೆ ಎಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ...

-ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಗೆಳತಿ 

ನಲ್ಮೆಯ ಸ್ನೇಹಿತೆಗೆ,

ನೀನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷದಿಂದ್ದಿದ್ದೀಯ ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ಅಪರಾಧಿ ಪ್ರಜ್ಙೆಕಾಡುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂಬುದು ನಿನ್ನ ಈ ಪತ್ರದಿಂದಲೇ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ನಿನ್ನ ಜೀವನದ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ನಿನಗೆ ನೆರವಾಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ನನಗೆ ಆತ್ಮ ಸಂತೃಪ್ತಿಯಿದೆ.

ನೀನು ಆ ದಿನ ನನ್ನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದಾಗ ನಿನ್ನ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ದುಗುಡ ನನ್ನನ್ನು ಬಹುವಾಗಿ ಕಾಡಿತು. ಯಾಕೆಂದರೆ ಯಾವಾಗಲು ಅರಗಿಣಿಯಂತೆ ನುಡಿಮುತ್ತನ್ನು ಉದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನೀನು, ಹಾಗಿರುವುದನ್ನು ನಾನೆಂದಿಗೂ ನೋಡ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹಿರಿಯ ಮಗಳಾಗಿದ್ದ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೆಚ್ಚಿತ್ತು ನಿಜ, ನಿನ್ನ ತಂಗಿಯರ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ನಿನ್ನ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿ, ನೀನು ಆ ಹುಡುಗನನ್ನು ಒಪ್ಪಲು ಯಾರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸದಿದ್ದರೂ, ನಿನ್ನ ರೂಪಕ್ಕೆ ಆತ ಅನುರೂಪನಲ್ಲವೆಂಬುದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಮಂಕಾಗಿಯೇ, ಅರ್ಧಂಬರ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಆ ಮದುವೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆ ನೀಡಿದ್ದೆ. ನಿನ್ನ ಆ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿನ ಗಂಡುಗಳಿಂದ ತಿರಸ್ಕಾರವೂ ಸೇರಿತ್ತೇನೋ..?ನಾನರಿಯೆ..!

ಹುಡುಗ ಕಪ್ಪು ಎಂಬುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ಆತನಲ್ಲಿ ಬೇರಾವ ದುರ್ಗುಣ, ದುಶ್ಚಟಗಳೂ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನಿನಗೆ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ತಿಳಿದಿರುವುದು ಸಂತಸದ ವಿಷಯ. ಆತನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿ,ಕಾಲಕಳೆದ ನಂತರ ನಿನಗೇ ಅರಿವಾಗಿ ಈಗ ನೀನು ಆತನೊಂದಿಗೇ ಸಂತಸದಿಂದಲೇ ಸಪ್ತಪದಿ ತುಳಿಯುತ್ತಿದ್ದೀಯ.

ನೋಡಲು ಯಾವ ಹೀರೋಹಿನ್ ಗೂ ಕಮ್ಮಿ ಇಲ್ಲದ ನೀನು ಸ್ವಲ್ಪ ಕುಳ್ಳಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ನಿನ್ನನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಲು ಬೇರೆ ಯಾವ ಕಾರಣಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಆ ಹುಡುಗನ ಮನೆಯವರೆಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಒಪ್ಪಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಕೆಲಸಕ್ಕೆಂದು ಹೊರಹೋದ ನಿನಗೆ ಬೆಂಗಳೂರೆಂಬ ಮಾಯಾಜಾಲದ ಪರಿಚಯವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಅಲ್ಲದೆ ಫಿಲ್ಮ್ ಗಳ ಹುಚ್ಚೂ ನಿನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚೇ ಇದ್ದುದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಜೀವನ ಸಂಗಾತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನೀನು ಹುಚ್ಚು ಕನಸುಗಳನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಹುಡುಗ ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟೇನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿಲ್ಲ,ಏನ್ಮಾಡ್ಲಿ?ಎಂಬ ನಿನ್ನ ಆ ಪ್ರಶ್ನೆ ನನ್ನಲ್ಲೊಂದು ಪ್ರಶ್ನಾಪ್ರವಾಹವನ್ನೇ ಎಬ್ಬಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ನಿನ್ನ ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸಲು ನಾನೆಷ್ಟು ಒದ್ದಾಡಿದ್ದೇನೆಂಬುದರ ಕಿಂಚಿತ್ ಅರಿವೂ ನಿನಗಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಆಪ್ತ ಸ್ನೇಹಿತೆಯ ಜೀವನದ ಕುರಿತ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನಾನು ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರ ನೀಡಲು ನಾನೇ ಉತ್ತರವನ್ನರಸುತ್ತಾ ಹೊರಟೆ.

ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಸಂದೇಹಗಳಿಗೂ ಉತ್ತರ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಆಪ್ತರೊಬ್ಬರ ಬಳಿ ಹೊರಗಿನ ಸೌಂದರ್ಯ ಮುಖ್ಯವೋ? ಅಥವಾ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಮುಖ್ಯವೋ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಯಾವಾಗಲೂ ನಾನೆಣಿಸಿದಂತೆಯೇ ಉತ್ತರ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಆತ, ಅಂದು ನೀಡಿದ ಉತ್ತರ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಘಾಸಿಗೊಳಿಸಿತ್ತು. ಕಾರಣ ಇಷ್ಟೇ: ಹೊರಗಿನ ಸೌಂದರ್ಯವೇ ಮುಖ್ಯ ಎಂದೇ ಆತ ಹೇಳಿದ್ದ. ಹೊಸಬರು ನಮ್ಮನ್ನು ಅಳೆಯುವಾಗ ಎಂದಿಗೂ ಅವರಿಗೆ ನಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಪರಿಚಿತವಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಹೊರಗಿನ ಸೌಂದರ್ಯವೇ ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರು.ಒಬ್ಬರನ್ನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲಾ,ಬಹಳ ಜನರಿಂದ ಬಂದ ಉತ್ತರ ರೂಪವೇ ಮುಖ್ಯ ಎಂದೇ..ಕೊನೆಗೆ ನಾನು ಇವರೆಲ್ಲರ ಹೇಳಿಕೆಗೆ ವಿರುದ್ದವಾಗಿ ಬಣ್ಣಕ್ಕಿಂತ ಗುಣವೇ ಮುಖ್ಯ ಎಂದೇ ಹೇಳಿದೆ.

"ಹತ್ತಿಯ ಹಣ್ಣು ಬಲು ಕೆಂಪು ಇದ್ದರೂ ಒಡೆದು ನೋಡಿದರೆ ಹುಳು ಬಹಳ, ನೇರಳೆ ಹಣ್ಣು ಬಲು ಕಪ್ಪು ಇದ್ದರೂ ತಿಂದು ನೋಡಿದರೆ ರುಚಿ ಬಹಳ" ಎಂಬ ಜನಪದರ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನೂ ನೀಡಿದೆ.

ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕಲು ಹೋಗಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸೇ ಗೊಂದಲದ ಗೂಡಾಗಿದೆ. ಗಂಡು ಕಪ್ಪಿದ್ದರೂ ಶ್ಯಾಮಲ ವರ್ಣದವನು ಕೃಷ್ಣ,ರಾಮ, ಶಿವನ ಹಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಹುಡುಗಿ ಕಪ್ಪಿದ್ದರೆ ಯಾರೂ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಾದರೆ ನಾನೇನು ಬೆಳ್ಳಗಿಲ್ಲ, ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಆಸಕ್ತಿಯೂ ನನಗಿಲ್ಲ, ನೋಡಲು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾಣಬೇಕೆಂದು ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಅಸ್ಥೆಯೂ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ನನ್ನ ಜೀವನ ಸಂಗಾತಿ ನನ್ನನ್ನು ಯಾವುದರಿಂದ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು? ಪ್ರೀತಿ ಇಲ್ಲದ ಮೇಲೆ ನಂಟು ಉಳಿದೀತು ಹೇಗೆ..? ಆತನೂ ನಿನ್ನಂತೆಯೇ ಯೋಚಿಸಿ ಅರೆಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಇತ್ತರೆ...?ವರದಕ್ಷಿಣೆಯ ಆಸೆಯಿಂದ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಇತ್ತರೆ..? ಇತ್ತರೆ ಏನು,ಆಗುವುದು ಖಂಡಿತಾ ಅದೇ ಎಂಬುದರ ಅರಿವು ನನಗಿದೆ. ಬಂದದ್ದೆಲ್ಲಾ ಬರಲಿ ಗೋವಿಂದನ ದಯವೊಂದಿರಲಿ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೇನು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ ನನ್ನಿಂದ..?

ಬಹುಶಃ ನಾನಂದು ನಿನಗೆ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಲು ಹೋಗಿ, ನನ್ನ ಜೀವನದ ಬಹು ದೊಡ್ಡ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತೆ.ನಿನ್ನ ಬದುಕಿನ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರ ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಪ್ರಶ್ನೆ...ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಬಾಳಿಗೆ ತೋರಿದ ಬೆಳಕು ಎಂದು ಆರದಿರಲಿ ಎಂದೇ ಆರೈಸುವೆ.

ಸುಂದರ ಮನಸ್ಸಿನ,ಶ್ಯಾಮಲ ವರ್ಣದ, ಮೃದು ಹೃದಯಿ, ನಿನ್ನನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡು ಬಾಳುವ ಹುಡುಗ ನಿನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಾನೆ. ಬಹುಶಃ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಖುಷಿ ಪಡುವವಳು ನಾನೇ, ನಿನ್ನ ದಾಂಪತ್ಯ ಜೀವನ ಸುಖವಾಗಿರಲಿ ಎಂದು ಹಾರೈಸುವ

-ನಿನ್ನ ಹಿತೈಷಿ

~ವಿಭಾ ವಿಶ್ವನಾಥ್

ನಿಮಗೋಸ್ಕರ...

ಪ್ರೀತಿಯ ಕಂದ,

ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ಹತ್ತಿರ ಬರ್ತಾ ಇವೆ ಓದ್ಕೋ, ಹೆಚ್ಚು ಅಂಕ ತೆಗೆದು ಒಳ್ಳೆ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಸೀಟು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅಂದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನೀನು ಮುಖ ಪೆಚ್ಚು ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಓದೋದಕ್ಕೆ ಕೂತ್ಕೊಳ್ಳೋದನ್ನು ನೋಡಿದ್ರೆ, ನಮಗೂ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಒಂಥರಾ ಆಗುತ್ತೆ. ಆದ್ರೆ ಏನ್ಮಾಡ್ಲಿ? ನಿನಗೆ ಇವಾಗ ಹೇಳದೆ ಮತ್ತಿನ್ಯಾವಾಗ ಹೇಳೋಕಾಗುತ್ತೆ ಓದ್ಕೋ ಅಂತಾ? ನಮ್ಮಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನೂ ಹೀಗೇ ಹೇಳಿ ಓದ್ಸಿದ್ದಿದ್ರೆ ನಾವೂ ಇನ್ನೂ ಒಳ್ಳೆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರ್ತಾ ಇದ್ವು.ನಮ್ ಹಾಗೇ ನೀನೂ ನಾಳೆ ನಮ್ಮನ್ನು ದೂಷಿಸಬಾರದು ಅಂತಾ ನಿನಗೆ ಇದನ್ನ ಹೇಳೋದು. 

ಒಳ್ಳೆ ಕಡೆ ಟ್ಯೂಷನ್ ಗೂ ಸೇರ್ಸಿದ್ದೀವಿ. ಈ ಸಿಟಿಲಿರೋ ಒಳ್ಳೆ ಕಾನ್ವೆಂಟ್ ಗೇ ಸೇರ್ಸಿದ್ದೀವಿ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಟಿ.ವಿ ಸೌಂಡ್ ಕೂಡಾ ಇಲ್ಲ, ಬೇರೆ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ನಿನಗೆ ಓದೋದಕ್ಕೆ ಕಷ್ಟ ಆಗುತ್ತೆ ಅಂತಾ ನಮ್ಮ ಆಫೀಸ್ ಗೆ ದೂರ ಆದ್ರೂ ಈ ಪ್ರಶಾಂತವಾದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಮನೆ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ರೂ ನೀನ್ಯಾಕೆ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸ್ತಿನಿ, ಬಣ್ಣ ಹಚ್ತೀನಿ ಅಂತಾ ಏನೇನೋ ಮಾಡೋದಕ್ಕೆ ಹೊರಡ್ತೀಯಾ, ಅದೇ ಸಮಯಾನ ಓದೋದಕ್ಕೆ ಉಪಯೋಗಿಸಿದ್ರೆ ಎಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆ ಅಂಕ ಬರುತ್ತೆ ಅಲ್ವಾ?

ಓದ್ಕೋ ಪುಟ್ಟ, ಬೇರೆ  ವೇಳೆಲಿ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸಿ, ಬಣ್ಣ ತುಂಬಬಹುದು

-ಇಂತಿ

ನಿನ್ನ ಹಿತಚಿಂತಕರು

**********************************************

ಮುದ್ದಿನ ಅಪ್ಪ,ಅಮ್ಮ

ನೀವಂದ್ರೆ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ. ಆದ್ರೆ, ನೀವು ಯಾವಾಗಲೂ ಓದ್ಕೋ, ಓದ್ಕೋ ಅಂದ್ರೆ ನನಗೂ ಕಿರಿಕಿರಿಯಾಗಲ್ವಾ? ನಂಗೆ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸೋದು ಅಂದ್ರೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ. ಹಾಗಂತ ನಾನೇನೂ ದಿನಪೂರ್ತಿ ಅದನ್ನೇ ಮಾಡಲ್ಲ ತಾನೇ? ಇಂಟರ್ ಸ್ಕೂಲ್ ಕಾಂಪಿಟೇಷನ್ ಲ್ಲೂ ನಾನೇ ಫಸ್ಟ್,ಆದ್ರೆ ನೀವು ಯಾವತ್ತಾದ್ರೂ ನಾನು ಬಿಡಿಸಿರೋ ಚಿತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದಾದ್ರೂ ಒಳ್ಳೆ ಮಾತಾಡಿದ್ರಾ? ನಾನೇ ನನ್ನ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಮುಂದೆ ತಂದಿಟ್ಟರೂ ನೀವು ಅದನ್ನು ಆಮೇಲೆ ನೋಡ್ತೀನಿ ಅಂತಾ ಆ ಕಡೆ ಇಟ್ಟು ಬಿಡ್ತೀರಿ.ಯಾಕೆ?

"ಮೀನು ಮರ ಹತ್ತೋಕಾಗಲ್ಲ,ಹಕ್ಕಿ ಈಜೋಕಾಗಲ್ಲ", ಹಾಗೇ ನಾವೂ ಯಾವುದನ್ನು ಇಷ್ಟ ಪಡ್ತೀವೋ ಅದನ್ನೇ ಮಾಡೋದಕ್ಕೆ ನಮಗೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಡಿ."ನಾವು ಒಳ್ಳೆ ಹವ್ಯಾಸ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡರೆ,ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತೆ" ಎನ್ನುವುದು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ ಇರುತ್ತಾ?ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಅಳೆಯೋ ಮಾಪಕಗಳಲ್ಲ, ಜೀವನದ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು  ನಮ್ಮನ್ನು ಅಳೆಯುವ ಮಾಪಕಗಳು.

ನಿಮ್ಮ ಹಾಗೆ ನಾನು ಹಿಂದಿನದ್ದಕ್ಕೆ ಕೊರಗುತ್ತಾ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ ಅವರ ಶಕ್ತ್ಯಾನುಸಾರ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಈ ಹಂತಕ್ಕೆ ದಾಟಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ನಿಮಗೆ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಅಭಿಮಾನ ಇರಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ, ನನ್ನ ಮಗು ಈಗ  ಎಸ್.ಎಸ್.ಎಲ್.ಸಿ. ಅವನಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗೋದು ಬೇಡ ಅಂತಾ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲೇ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದ್ರಿ. ಮುಂದೆ ನಾನೂ ನಿಮಗೆ ಹಾಗೇ ಮಾಡಿದ್ರೆ..?

ಗಿಳಿಯನ್ನು ಚಿನ್ನದ ಪಂಜರದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ ಹಾಕಿ, ರಾಶಿ ಕಾಳು ಸುರಿದ್ರೂ ನೀವು ಅದಕ್ಕೆ ಅದರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಸಂತೋಷ ಕೊಡುವುದಕ್ಕೆ ಆಗುತ್ತಾ? ನನ್ನ ಪಾಡು ಕೂಡಾ ಈಗ ಅದೇ ಆಗಿದೆ,ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಆಟ ಆಡುವುದಕ್ಕೆ ಸ್ನೇಹಿತರಿಲ್ಲ,ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಕಾಲ ಕಳೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಟಿ.ವಿ ನೋಡೋಣಾ ಅಂದ್ರೂ ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆ ಕೂತು ಮಾತಾಡೋಣಾ ಅಂದ್ರೂ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಆಫೀಸ್ ಕೆಲಸದ ಒಳಗೇ ಮುಳುಗಿ ಹೋಗಿರ್ತೀರ, ಕೇಳಿದ್ರೆ ಇದೆಲ್ಲಾ ನಿನಗೋಸ್ಕರಾನೇ ಅಂತೀರಾ..

ಆದರೂ ನನ್ನ ಕೈಲಾದಷ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿ, ಒಳ್ಳೇ ಅಂಕಗಳನ್ನೇ ತೆಗಿತೀನಿ. ನನಗೋಸ್ಕರ ಅಲ್ಲದಿದ್ರೂ, ನಿಮಗೋಸ್ಕರ...

ಚಿತ್ರಕಲೆಯನ್ನು ಯಾವಾಗ ಬೇಕಾದ್ರೂ ಮಾಡಬಹುದು. ಅಲ್ವಾ?

-ಇಂತಿ

ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಂದ..

****************************************

~ವಿಭಾ ವಿಶ್ವನಾಥ್  

ಜೀವದಾಯಿನಿ

  

ಎಲ್ಲರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ಬಾರಿ ನನ್ನ ಪ್ರವೇಶ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ.ಬೇಕೆಂದರೂ, ಬೇಡವೆಂದರೂ ಬರುವವಳು ನಾನು.ಭಾವನೆಗಳ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವಿಕೆಗೆ ಜೀವಂತ ಸಾಕ್ಷಿ ನಾನು. ಮನುಷ್ಯ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ಅವನ ಜೀವನ ಚಕ್ರದ ಆರಂಭ, ಆ ಆರಂಭದ ಧ್ವನಿಯ ಒಡಹುಟ್ಟಿದವಳು. ಮನುಷ್ಯನ ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದ ಜ್ವಲಂತ ಸಾಕ್ಷಿ ನಾನು.

            

                ತುಂಬ ದುಃಖವಾದಾಗ, ಬಹಳ ಖುಷಿಯಾದಾಗಲೂ ಬರುವವಳು ನಾನೇ. ಹಟಮಾರಿ ಮಕ್ಕಳ ಹಠದ ಬೇಡಿಕೆಗೆ ಬೆಲೆ ಬರುವುದು ನಾ ಬಂದಾಗಲೇ,ಭಾವ ಜೀವಿಗಳ ಚಲನಚಿತ್ರದಲ್ಲೂ ನನ್ನ ಪಾತ್ರವೇ ಹೆಚ್ಚು.ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ನಾ ಬರದಿದ್ದರೂ,ಕೃತಕತೆಯಿಂದ ಕರೆಸುವರು.ಬಲವಂತದಿಂದ ಕರೆದಾಗಲೂ ನಾ ಅವರ ಕರೆಗೆ ಓಗೊಟ್ಟು ಬರುವೆ. ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಅತಿ ಆಪ್ತಳು ನಾನು.ವಿರಹಿಗಳ ಮನಸ್ಸಿಗೂ ಹತ್ತಿರವಾಗಿರುವೆ. ನಾನು ಯಾರೆಂಬ ಕುತೂಹಲ ಉಂಟಾಗಿರಬೇಕಲ್ಲವೇ?

                ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮನಸಿನ ಜೀವದಾಯಿನಿ "ಕಂಬನಿ". ಮಾನವನ ಹೆದೆಯಾಳದ ನೋವುಗಳಿಗೆ ಜೀವಂತ ಸ್ಪಂದನ ನನ್ನಿಂದಲೇ. ಜೀವದ ಒಂದು ಭಾಗವೇ ಆಗಿರುವ ಕಣ್ಣಿನ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗ ನಾನು. ಆಕಾಶಕ್ಕೂ ದುಃಖವಾದಾಗ ಮಳೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಂಬನಿ ಸುರಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆಲವರು ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕೂ ನನ್ನನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ನನ್ನ ಬೇಜಾರು. ಕಂಬನಿದುಂಬಿ ಹಸಿದು ಕೂತಿರುವ ಅನಾಥ ಮಕ್ಕಳೆಷ್ಟೋ, ಆ ಮಕ್ಕಳ ನೋವಿನ ಫಲವಾಗಿ ನಾನು ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹಗುರ ಮಾಡಬಹುದಷ್ಟೇ, ಊಟ ಕೊಡಲಾದೀತೇ?

               ನಾನು ನನ್ನ ನೋವಿಗೆ ಹೊಸ ಅರ್ಥ ನೀಡುತ್ತಿಲ್ಲ.ಕಂಬನಿಗೂ ನೋವಿದೆ. ಎಲ್ಲರ ನೋವನ್ನು ಹೊರದೂಡಿ, ಮನ ಹಗುರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ದಾರಿಯಾದರೆ, ಕಂಬನಿಯ ನೋವನ್ನು ನೋಡುವವರಾರು?
  -ಇಂತಿ

ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಜೀವದಾಯಿನಿ