~ವಿಭಾ ವಿಶ್ವನಾಥ್
~ವಿಭಾ ವಿಶ್ವನಾಥ್
"ಇದು ಕಲಾವಿದರ ಕುಟುಂಬ. ಇಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಗಿಂತ ಒಬ್ಬರು ಸ್ಪುರದ್ರೂಪಿಗಳೇ.. ಒಬ್ಬರಿಗಿಂತ ಒಬ್ಬರು ಸುಂದರವಾಗಿರುವವರೇ.. ಒಬ್ಬರಿಗಿಂತ ಒಬ್ಬರು ಪ್ರತಿಭಾವಂತರೇ.. ಈ ಹುಡುಗಿ ಈ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಶಾಪ. ಅಪ್ಪಿತಪ್ಪಿ ಹುಟ್ಟಿರಬಹುದೋ ಏನೋ.. "
"ಬರಿ ಕಪ್ಪು ಅಂದರೆ ಏನೋ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಿತ್ತು. ಕೆಲವರು ಲಕ್ಷಣವಾಗಿಯಾದರೂ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದಕ್ಕೇ ಉಗ್ಗುತ್ತಾಳೆ.. ಇನ್ನು ಹಾಡುವುದು ದೂರದ ಮಾತೇ ಸರಿ. ದೇವರೇ ಯಾರ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಈ ಶಾಪವನ್ನು ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಸಿದೆ "
ಹೀಗೆ ಹೊರಗಿನವರದ್ದು, ಮನೆಯ ಒಳಗಿನವರದ್ದು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳ ಕುರಿತ ಮಾತುಗಳು. ಮನೆಯವರೇ ಹಂಗಿಸುವುದಕ್ಕೆ ತೊಡಗಿದಾಗ ಹೊರಗಿನವರು ಸುಮ್ಮನಿರುವರಾ..?? ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದರೆ ಈ ರೀತಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಅಂತರ್ಮುಖಿಯಾಗುತ್ತಾ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತಾ ಹೋದಳು. ಮನೆಯವರ ಚುಚ್ಚುವಿಕೆ, ಹಂಗಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಶುರು ಮಾಡಿದಳು.
ಯಾರೆಷ್ಟೇ ಜರಿದರೂ ಹೊರಗಿನವರು ಹೊರಗಿನವರೇ.. ಒಳಗಿನವರು ನಮ್ಮವರೇ.. ಎಷ್ಟೇ ನೋವು ನೀಡಿದರೂ ನಮ್ಮವರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಲು ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಬೇಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಹೊರಗಿನವರಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಾಳದಿಂದ ಕ್ಷಮೆ ನೀಡಲಾಗದು.
ಮನೆಯವರು ತಾನೇ ಎಷ್ಟು ದಿನ ಜರಿಯಬಹುದು ? ಎಷ್ಟು ಹಂಗಿಸಿದರೂ ಸತ್ಯ ಬದಲಾಗದು. ಕೀಳಿರಿಮೆಯಿಂದ ಅವಳು ಈಗ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ಕ್ರಮೇಣ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದಳು. ಎಲ್ಲರ ಕುಹಕವನ್ನು ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ತಿಂದದ್ದನ್ನು ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ಅರಗಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ದಪ್ಪವಾದಳು. ಮೊದಲೇ ಕುಬ್ಜ ದೇಹ, ಕಪ್ಪು, ಉಬ್ಬು ಹಲ್ಲು ಜೊತೆಗೆ ಈಗ ಸ್ಥೂಲಕಾಯ. ಅವಳನ್ನು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಿದ್ದರೆಂದರೆ ಅವಳಿಗೊಂದು ಸರಿಯಾದ ಹೆಸರೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಮನೆಗೆ ಯಾರಾದರೂ ಪ್ರಸಿದ್ದರು ಬಂದರೆ ಅವಳನ್ನು ಒಂದು ಕೊಠಡಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.
ತೀರಾ ಒಬ್ಬಂಟಿತನ ಕಾಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ತನ್ನ ದುರ್ಬಲತೆಗೆ ಶಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಹೆತ್ತವಳಿಗೆ ಹೆಗ್ಗಣವೂ ಮುದ್ದು.. ಹಾಗಾಗಿ, ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದಾಗ, ಯಾರೂ ಕಾಣದಾಗ ಅಮ್ಮ ಬಂದು ಸಂತೈಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆಗ ಅವಳಮ್ಮ ಅವಳ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕ ನೀಡಿದಳು. ಈಗ ಅವಳಿಗೊಂದು ಹೊಸ ಲೋಕವೇ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಲ್ಲ, ಅದು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದಲ್ಲ. ಅವಳೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡದ್ದು. ಆ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಕನಸಿನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಳು. ಓದುತ್ತಾ ಓದುತ್ತಾ ತನ್ನದೇ ಭಾವಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಕ್ರಮೇಣ ಇದು ಹಾಗಿರಬೇಕಿತ್ತು.. ಇದು ಹೀಗೆ ಬದಲಾಗಬೇಕಿತ್ತು ಎನ್ನುತ್ತಾ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಪೆನ್ನು ಹಿಡಿದಳು. ಈಗ ಅವಳಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಸಮಯವಿದ್ದರೂ ಸಾಲದಾಯಿತು. ಭಾವನೆಗಳು ಪದಗಳಾದವು. ಅಕ್ಷರಗಳು ಅವಳ ಮತ್ತೊಂದು ಛಾಯೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವು. ಬರೆಯುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ಆಕೆ ಪ್ರಬುದ್ಧಳಾಗುತ್ತಾ ಹೋದಳು. ಬಾಲಿಶತನದ ವಿಚಾರಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ತನ್ನ ಕೀಳಿರಿಮೆ, ತನ್ನ ಕುರಿತು ಹಾಸ್ಯ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬರೆದಳು. ಒಂಟಿತನ ಈಗ ಏಕಾಂತವಾಯಿತು. ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ ಬರೆದಳು.
ಅವಳಮ್ಮ ಅವಳಿಗೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬಂದ ವಿಚಾರ ಹೇಳಿದಾಗಲೇ ಅವಳಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು.. ಅವಳ ಎಲ್ಲಾ ಬರಹಗಳು ಅಮ್ಮನ ಮೂಲಕ ಹೊರ ಜಗತ್ತನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದು. ಜನ ಈಗ ಆಕೆಯನ್ನು ಆಕೆಯ ಬರಹದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು, ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನೂ ಮೆಚ್ಚಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಇದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದರು. ಈಗ ಆಕೆ ದುರ್ಬಲೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಕೆಯ ಅನುಭವಗಳೇ ಅವಳ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗಿದ್ದವು.
ಆಕೆ ತನ್ನ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳನ್ನು ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು. ಶಾಪವನ್ನು ವರವನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು.
~ವಿಭಾ ವಿಶ್ವನಾಥ್
"ಅರೆ..! ಮೇಡಂ ಒಬ್ಬರೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಾ..?? ಅಥವಾ ಬ್ಲೂಟೂಥ್ ಹೆಡ್ ಸೆಟ್ ಏನಾದರೂ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಾ ಹೇಗೆ ? " ಎನ್ನುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಿಸಿದಳು ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಹರಿಣಿ.
"ಇಲ್ಲ ಹರಿಣಿ. ಬ್ಲ್ಯೂ ಟೂಥ್ ಏನೂ ಹಾಕಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಒಬ್ಬಳೇ ಅಂತೂ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ" ಎಂದ ಬಬಿತಾ ಮಾತು ಯಾಕೋ ಒಗಟಿನ ಹಾಗೆ ಭಾಸವಾಯಿತು ಹರಿಣಿಗೆ.
"ಮತ್ತೆ ಈ ಫಿಲ್ಮ್ ಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ತೋರಿಸುತ್ತಾರಲ್ಲಾ ಹಾಗೆ ಸತ್ತು ಹೋಗಿರುವವರ ಜೊತೆಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಅಂತಾ ಮಾತ್ರ ಹೇಳಬೇಡಿ ಮೇಡಂ. ಮೊದಲೇ ಭೂತ ಪ್ರೇತ ಕಂಡರೆ ಭಯ ನನಗೆ " ಎಂದಳು ಹರಿಣಿ.
"ಹರಿಣಿ, ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತೀರಿ ಪಾ ನೀವು. ಭೂತ - ಪ್ರೇತ ಅಲ್ಲ. ನಾನು ನನ್ನವನ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದೀನಿ. ಅವನೀಗ ನನ್ನ ಜೊತೆಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಅವನು ನನ್ನ ಪ್ರತಿ ಉಸಿರಲ್ಲಿಯೂ ಬೆರೆತು ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಜೊತೆಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಅಷ್ಟೇ.. " ಎಂದಳು ಬಬಿತಾ.
"ಇದೇ ನೋಡಿ ಮೇಡಂ ನಿಮ್ಮ ರೂಮ್. ಇಲ್ಲೇ ಪಕ್ಕದ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿಯೇ ನಾನಿರುತ್ತೇನೆ. ಏನಾದರೂ ಬೇಕು ಅಂದರೆ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆಯಿರಿ" ಎನ್ನುತ್ತಾ ಹೊಸದಾಗಿ ಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಕಿಯಾಗಿ ಸೇರಿದ್ದ ಬಬಿತಾಳಿಗೆ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ವಾಸ್ತವ್ಯಕ್ಕೆ ರೂಮ್ ತೋರಿಸಿ ತನ್ನ ರೂಮಿಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ವಾರ್ಡನ್ ಹರಿಣಿಯನ್ನು ಕರೆದು
"ಹರಿಣಿ ಪ್ಲೀಸ್ ಈ ರೂಮಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಇನ್ಯಾರನ್ನೂ ಹಾಕಬೇಡಿ ಆಯ್ತಾ.. ಸರ್ ಹತ್ತಿರ ಕೂಡಾ ಪರ್ಮಿಶನ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ" ಎಂದಾಗ "ಓ.ಕೆ ಮೇಡಂ. ಆದರೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ. ನಿಮಗೆ ಒಂಟಿಯಾಗಿರುವುದಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟವಾ ? ಕಷ್ಟ ಎನ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲವಾ ? " ಎಂದಳು.
"ಇಲ್ಲಾ ಹರಿಣಿ. ನಾನೆಲ್ಲಿ ಒಂಟಿ.. ಈ ರೀತಿಯ ಬದುಕು ನನಗೆ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ
ನಾನು ಕಳೆದ ಬಾರಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ ಕೂಡಾ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಆದರೆ, ನನ್ನ ಈ ರೀತಿಯ ಮಾತನ್ನು ತಪ್ಪು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ತಪ್ಪು ಭಾವನೆಯನ್ನು ಹಂಚಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಾನೊಬ್ಬಳು ಹುಚ್ಚಿ ಎನ್ನಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರು. ಹಾಗಾಗಿ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನಾನು ಆ ರೀತಿಯ ರಿಸ್ಕ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾರೆ. " ಎಂದ ಬಬಿತಾಳನ್ನು ಕಂಡು ಹರಿಣಿ
"ಮ್ಯಾಮ್, ಸರ್.. " ಎಂದಾಗ "ನಿಮಗೆ ಬೇಸರವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ " ಎನ್ನುತ್ತಾ ಹೇಳತೊಡಗಿದಳು.
"ಅವನು ನಾನು ಬಾಲ್ಯದಿಂದ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬೆಳೆದದ್ದು. ಅಕ್ಕ-ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯೇ.. ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ನಾನು ಅವನನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಾಡುವುದು ಹಾಗೂ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ರೂಢಿ. ಹಾಗೆಯೇ, ಒಟ್ಟಿಗೆ ಓಡಾಟ. ಯಾರಾದರೂ ನೋಡಿದರೆ ನಾವು ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಸ್ನೇಹ ಪ್ರೇಮವಾಗಿತ್ತು. ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಮದುವೆ ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಖುಷಿಯಿಂದ ಒಪ್ಪಿದ್ದರು. ಅವನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇದೇ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಅವನ ಜೊತೆಗೆ ನಾನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.
ಮದುವೆಯ ಎರಡು ದಿನ ಮುಂಚೆ ನಾನೇ ಕರೆ ಮಾಡಿ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಲುವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಬರಹೇಳಿದ್ದೆ. ತಕ್ಷಣವೇ.. ಅವನು ಇಲ್ಲಿಂದ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದನಂತೆ. ಆದರೆ, ಯಾರ ಶಾಪವೋ ಅವನು ಮನೆಗೆ ಬಂದದ್ದು ಹೆಣವಾಗಿ. ಅರಿಶಿನ ಹಚ್ಚಿರಲಿಲ್ಲ, ಮದರಂಗಿಯ ಬದಲು ಕೈ ಅವನ ರಕ್ತದಿಂದ ಕೆಂಪಾಗಿತ್ತು. ತಾಳಿ ಕಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೇ.. ಅವನು ನನ್ನ ಏಳೇಳು ಜನ್ಮದ ಸಖ. ಅದಾದ ನಂತರ ಮದುವೆ ನಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಬದುಕು ಪೂರ್ತಿ ಅವನೇ ಇದ್ದಾನೆ.
ನಾನು ಅವತ್ತು ಅವನನ್ನು ಬೇಗ ಬಾ ಎಂದೆ. ಆದರೆ, ಅವನನ್ನು ಯಮರಾಜ ಕರೆದುಕೊಂಡ. ಅವನ ನೆನಪುಗಳು ಕಾಡುತ್ತವೆ. ಸದಾ ಅವನ ಗುಂಗಿನಲ್ಲಿಯೇ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಕೊನೆಗೂ, ಅವನು ಪಾಠ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ನಾನೂ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಅವನು ನೆನಪಾಗುತ್ತಾನೆ. ಕಾಡುತ್ತಾನೆ.. ಒಲವಿನಿಂದ.
ಬದುಕಿಡೀ ಪಾಪಪ್ರಜ್ಞೆ ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಅವನ ನೆನಪು ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಲ್ಲದು. ಆದರೂ.. ಅವನ ನೆನಪು ನನ್ನ ಜನುಮಕ್ಕಂಟಿದ ಶಾಪ." ಎನ್ನುತ್ತಾ ಬಿಕ್ಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಬಬಿತಾಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನ ಪಡಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗದಂತೆ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಳು ಹರಿಣಿ.
~ವಿಭಾ ವಿಶ್ವನಾಥ್
ಲೇಖಕರು : ದರ್ಶನ್ ಜಯಣ್ಣ
ಪ್ರಕಾಶಕರು : ಅವ್ವ ಪುಸ್ತಕಾಲಯ
ಪ್ರಥಮ ಮುದ್ರಣ : ಜೂನ್ 2025
ಪುಟಗಳು : 108
ಬೆಲೆ : 130 ರೂ.
'ಪದ್ಯ ಸಿಕ್ಕಿತು', 'ನಾನೊಬ್ಬ ನಾವಿಕ' ದರ್ಶನ್ ಜಯಣ್ಣ ಅವರ ಕವನ ಸಂಕಲನಗಳು. 'ಅಪ್ಪನ ರಾಲೀಸ್ ಸೈಕಲ್' ಪ್ರಬಂಧಗಳು. ಬಿಡಿ ಕಥೆಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗಿದ್ದರೂ.. ಮೊದಲ ಪ್ರಕಟಿತ ಕಥಾ ಸಂಕಲನ ಶುಗರ್ ಲೆಸ್.
ಸಣ್ಣ ಕಥೆಗಳು ಬರಹಗಾರನ
ಆತ್ಮದ ತೂಕಡಿಗಳು
ಬವಣೆ ಬಿಂದಿಗೆ ಅವನದ್ದು
ತಂಬಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಇವನದ್ದು
'ದಾರ' ಕಥೆ ಪುಸ್ತಕ!
'ನನ್ನ ಮಾತು' ಎಂದ ಲೇಖಕರ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಸೆಳೆದ ಸಾಲುಗಳಿವು.
ಈ ಕಥಾ ಸಂಕಲನದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು 10 ಕಥೆಗಳಿವೆ.
ಅಬೀಬಾ : 'ಸಾಬಾಪಾಶಾ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸರ್ಕಾರಿ ಬಾಲಕರ ಪಾಠಶಾಲೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಲೇ ಗೆಳೆಯರನ್ನು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಟಕ್ಕೆ ಕರೆಯಲು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕೋಡ್ ವರ್ಡ್ ಇದೇ ಎಂದು ಅಲ್ಲಿನ ಪರಿಸರವನ್ನು ತೋರುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಟದ ಜೊತೆಗೆ ಕಾಸಿಮ್ ಸಾಬರ ಮಗ ಅಬೀಬಾನನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಜೊತೆಗೆ ಅಬೀಬನ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಗೂಡಂಗಡಿಯನ್ನು ಸಹ. ಬಾಲ್ಯದ ತುಂಟಾಟ, ಸಾಹಸಗಳು ನೆನಪಿನ ಬುತ್ತಿಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಅಭಿನ ತಂದೆಯ ಸಾವಿನ ನಂತರ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಂಡ ಅಬೀಬಾ ಎಷ್ಟು ಬದಲಾದ..? ಅಬೀಬನ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಇಲ್ಲಿ ನಾವೂ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುವ ಸಂದರ್ಭಗಳಿವೆ.
ಮೂರ್ತಣ್ಣ : ರುದ್ರಪ್ಪನವರಿಗೆ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದಷ್ಟೇ ರಿಟೈರ್ಮೆಂಟ್ ಆಗಿತ್ತು. ಇಬ್ಬರು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ವಿವಾಹವೂ ಆಗಿತ್ತು. ಈಗ ತಮ್ಮ ಮೂಲಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಅವರ ಆಸೆಗೆ ಪತ್ನಿ ಸೀತಾರಿಂದಲೂ ಅಸ್ತು ಇಂದಾಗಿತ್ತು. ಸೀತಾರವರು ಅದರೊಟ್ಟಿಗೆ ತಮ್ಮೊಡನೆ ಮೂರ್ತಣ್ಣನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗೋಣ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಸ್ತಾಪವಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಆತ ಬಂದರೆ ನನಗೂ ಸಂತೋಷ ಎನ್ನುವ ರುದ್ರಪ್ಪ ಮಾಸ್ತರರಿಗೆ ಹಾಗೂ ಸೀತಾರವರಿಗೆ ಮೂರ್ತಣ್ಣ ರಕ್ತ ಸಂಬಂಧಿಕನಲ್ಲ. ಹಾಗೆಂದು ಮೂರ್ತಣ್ಣ ಅನಾಥನೂ ಅಲ್ಲ. ಮೂರ್ತಣ್ಣನ ಕಥೆ ಏನು ನೀವೇ ಓಡಿ ನೋಡಿ. ಮೂರ್ತಣ್ಣ ರುದ್ರಪ್ಪನವರ ಜೊತೆಗೆ ಹೋದನೇ..? ಓದಿ ಅರಿಯಿರಿ.
ಕುತೂಹಲ : ಮದುವೆ ನಿಶ್ಚಯವಾದ ದಿನದಿಂದಲೂ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಹ್ವಾನ ಪತ್ರಿಕೆ ನೀಡುವ ಸಂಭ್ರಮ. ಮೂವರೂ ಹೋಗಿ ಕರೆಯುವ ಕೆಲವೆಡೆಗಳೂ ಇದ್ದವು. ಅಂತಹವರಲ್ಲಿ ಸುರೇಶ್ ಅಂಕಲ್ ಒಬ್ಬರು. ಬದಲಾದ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಕರಾರುವಕ್ಕಾಗಿ ವಿಳಾಸ ತೋರುವ ಅಪ್ಪನ ಕುರಿತು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಹಾಗೂ ಕುತೂಹಲಗಳೆರಡೂ.. ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಅಪ್ಪ "ನಾನು ಈ ಜಾಗಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಓಡಾಡಿದ್ದೇನೆ" ಎಂದು ಹೇಳುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಯಾಕೆ ಯಾವಾಗ ಏನು ಎಂಬುದು ಬೇಕಿಲ್ಲದ ವಿಚಾರ, ಕೆಟ್ಟ ಕುತೂಹಲ ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ ಎಂಬ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನೂ ನೀಡಿದ್ದರು. ಅದರ ಹಿಂದಿನ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಹೊರಟಾಗ ಕುತೂಹಲ ತಣಿಯಿತೇ..? ಅಪ್ಪನ ಬದುಕು ಮಗನಿಗೆ ಕಂಡದ್ದು ಹೇಗೆ..?
ಒಂಟಿ ಮನೆ ಕಥೆ : ವಿಶಾಲಮ್ಮನವರು ಮದುವೆಯಾಗಿ ಬಂದು 50 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸಂಸಾರ ಮಾಡಿದ್ದ ಮನೆಯದು. ಹಣಕ್ಕೆಂದು ಮಾರುವ ಮನೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಜಾಗ ಕೊಂಡು, ಮನೆ ಕಟ್ಟಿಸಿ, ಸಾಲ ತೀರಿಸಿ ಸ್ವಾಭಿಮಾನದಿಂದ ಬದುಕಿದವರಿಗೆ ಆ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುವ ಪ್ರಸಂಗ ಬಂದದ್ದು ಹೇಗೆ..?
ಮನುಷ್ಯನ ಅಸಹಾಯಕತೆಯನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುವ, ಅಪ್ಪ ಹೇಳುವ ಮಾತೊಂದು ಕಥೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿದೆ. ಸೆಳೆಯುವ ಸಾಲುಗಳು ಅವು.
ಪೇಪರ್ ದೊರೆ... : ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಜ್ಜಿಯ ಕಥೆ ಕೇಳಲೇ ಚೆಂದ. ಅಜ್ಜಿ ಕಟ್ಟಿ ಹೇಳುವ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಜೊತೆಗೆ ನೀತಿಯೂ ಬೆರೆತಿರುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಒಂದು ಚೆಂದದ ಕಥೆ ಇದೆ. ಪೇಪರ್ ದೊರೆಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಅಜ್ಜಿ ಹೇಳುವಾಗ ಮಧ್ಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ಮಾತುಗಳು ಮಜಾ ಕೊಡುತ್ತವೆ.
ಕಾಶಿ ಟೀ ಮತ್ತು ಪ್ಯಾರೇಲಾಲ್ : ಊರಿನ ಚಿನ್ನದ ಅಂಗಡಿಯ ಮಾಲಿಕ ಪ್ಯಾರೇಲಾಲ್. ಅವನನ್ನು ಪ್ಯಾರೀಲಾಲ್ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈತನ ಚಿನ್ನದ ಅಂಗಡಿಯಷ್ಟೇ ಫೇಮಸ್ ಆದ ಮತ್ತೊಂದು ಅಂಗಡಿ ಕಾಶಿಯ ಟೀ ಅಂಗಡಿ ಮ ಅದು ಪ್ಯಾರೇಲಾಲನ ಅಂಗಡಿಯ ಎದುರಿಗೇ ಇದೆ. ಹೆಸರಿಗೆ ಟೀ ಅಂಗಡಿಯಾದರೂ ತಿಂಡಿ-ತಿನಿಸುಗಳು, ಕರೆನ್ಸಿ ಬೀಡಿ-ಸಿಗರೇಟು, ಅಡಿಕೆ ಪೊಟ್ಟಣ ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸಿಗುವ ಸ್ಥಾನವದು. ಇವರಿಬ್ಬರ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಅದೆಷ್ಟು ಅಗಾಧ ಬಾಂಧವ್ಯವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೊಸ ರೂಪದ ಘಟನೆ ಹಾಗೂ ಅದರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯ ಮೂಲಕ ತೋರುತ್ತಾರೆ.
ಶುಗರ್ ಲೆಸ್ : ಮಡದಿ ಸುನಂದಮ್ಮ ತೀರಿ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಮಗ-ಸೊಸೆಯರೊಟ್ಟಿಗೆ ಅಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟ್ ಗೆ ಸ್ಥಳಾಂತರವಾಗಿದ್ದರು ಆನಂದಯ್ಯ. ಸುನಂದಮ್ಮನವರು ಅಪರಿಮಿತ ದೈವಭಕ್ತ. ಅವರ ಕಾಲಕ್ಕೂ.. ಮಗ-ಸೊಸೆಯ ಕಾಲಕ್ಕೂ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಚೆಂದವಾಗಿ ತೋರುವ ಪ್ರಸಂಗವೊಂದು ಇಲ್ಲಿದೆ. ಪತ್ನಿ ಸುನಂದಮ್ಮನವರು ತೀರಿ ಹೋಗಿದ್ದ ಹಿಂದಿನ ದಿನವೇ ಆನಂದಯ್ಯನವರು ಮರುದಿನದ ನೆನಪು ಮಾಡಿದ್ದರು. ಕೇಸರಿಬಾತು ಮಾಡಲು ಸೊಸೆಗೆ ಹೇಳಲು ಹೊರಟವರು ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕಿದ್ದರು. ಅದನ್ನು ತಾವೇ ತಯಾರಿಸಲು ಹೊರಟಿದ್ದರು. ಅದಕ್ಕೂ ಶುಗರ್ ಲೆಸ್ ಗೂ ಸಂಬಂಧವೇನು ಓದಿ ನೋಡಿ. ಊಹಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಕಥೆಯ ಟ್ವಿಸ್ಟ್ ಭಾವುಕರಾಗಿಸುತ್ತದೆ.
ಮಾತುಗಾರ ರಾಮಣ್ಣ : ಸಿನಿಮಾಗೆಂದು ಗೆಳೆಯರ ಜೊತೆ ಹೋದಾಗ ಕ್ಯೂನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾಗ ಸಿಕ್ಕ ವೃದ್ಧರೊಬ್ಬರು ಆಗಾಗ ಮಾತಿಗೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಮಾತುಗಾರ ರಾಮಣ್ಣ ಮಾತು ಮುಂದುವರಿಸಿದಂತೆ ಯಾವಾಗ ನಮ್ಮನ್ನು ನಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ಬಿಡುತ್ತಾರೋ ಎಂದೆನಿಸಲು ಶುರುವಾದರೂ.. ಆನಂತರ ಅವರನ್ನು ಹುಡುಕದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಮಾತುಗಾರ ರಾಮಣ್ಣನ ಮಾತು ಸಿನಿಮಾ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲಿ... ಅದು ಉಳಿಸಿದ ವಿಚಾರ ಏನು..? ಓದಿ ನೋಡಿ.
ಕೈಯ್ಯ ಕಾಣಿಕೆ : ಹತ್ತುವಾಗಿನ ತರಾತುರಿ ಇಲ್ಲದ ಆ ಹುಡುಗ ನುಡಿಸಿದ್ದು ತೆಂಗಿನ ಚಿಪ್ಪಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಚಿಕ್ಕ ಪಿಟೀಲನ್ನು. ಅದಕ್ಕೂ.. ಸಂಗೀತ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ ಸರೋದ್ ವಾದನಕ್ಕೂ ಮನಸ್ಸು ತುಲನೆ ಮಾಡಿದ್ದೇಕೆ..? ನಮಗೂ ಇಂತಹ ಅನುಭವಗಳಾಗಿದ್ದಿರಬಹುದು. ಅಲ್ಲವೇ..? ಅಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕಾಡುವ ಇಂತಹ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಚೆಂದವಾಗಿ ನೆನಪಿಸುವ ಕಥೆ ಇಲ್ಲಿದೆ.
ಸಮಾಧಿ : ನಿಜವಾಗಿ ಸಾಯುವುದು ದೇಹ ಮಣ್ಣಾಗಲಲ್ಲ. ಯಾವಾಗ ನಮ್ಮವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತಾ ಬರುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಬಿಡುತ್ತಾ ಬರುತ್ತಾರೋ ಆಗ ಮಾತ್ರವೇ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮುಕ್ತಿ ಎನ್ನುವ ಮಾತಿನ ತುಣುಕು ಗೋರಿಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದವರ ಮಾತುಕತೆಗೊಂದು ಸಾಕ್ಷಿ. ಅವರವರ ಬದುಕು ಹಾಗೂ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುವ ವಿಭಿನ್ನ ಕಥೆ ಇದು.
ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಕಥೆಗಳು ಆಯಾ ಕಥೆಗೆ ತಕ್ಕ ಭಾಷೆ ಹಾಗೂ ಭಾವದಿಂದ ಸೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಅತಿಭಾವುಕತೆ ಇಲ್ಲದ ವಾಸ್ತವದ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತಾ, ಅಷ್ಟೇ ಕಟುಸತ್ಯಗಳನ್ನು ತೋರುತ್ತಾ ತಣ್ಣಗೆ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ.
~ ವಿಭಾ ವಿಶ್ವನಾಥ್
ಲೇಖಕರು : ಹೆಚ್. ಜಿ. ರಾಧಾದೇವಿ
ಪ್ರಕಾಶಕರು : ಇಂದಿರಾ ಪ್ರಕಾಶನ
ಪ್ರಥಮ ಮುದ್ರಣ : 2003
ಮರು ಮುದ್ರಣ : 2024
ರಂಜಿತ ಹುಟ್ಟಿದ ಎರಡನೇ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಳು. ಮಲತಾಯಿ ಬಂದರಾದರೂ ಅವರಿಂದ ಇವಳಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗುವ ಪ್ರಮೇಯವಿಲ್ಲದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ತಂದೆಯ ತಾಯಿ ಅಂದರೆ ಅಜ್ಜಿ ಗೋದಮ್ಮ. ಅವರಿಗೆ ಮೊಮ್ಮಗಳೆಂದರೆ ಪಂಚಪ್ರಾಣ. ಮಲಮಗು ಎಂದೆಲ್ಲಿ ಇವಳನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಭಯಕ್ಕೆ ಅತಿಯನ್ನಿಸುವಷ್ಟೇ ಪ್ರೀತಿ ಹಾಗೂ ಕಾಳಜಿ ಮಾಡಿ ಸಾಕಿದ ಅವರು ತಮ್ಮ ಎರಡನೆಯ ಸೊಸೆಯಿಂದ ಇದ್ದ ಇಬ್ಬರು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಸೌಕರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಂದು ಪ್ರೀತಿ ಇರಲಿಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಬದುಕು ಇದ್ದದ್ದೇ ಮೊಮ್ಮಗಳು ರಂಜಿತಾಳಿಗೆ ಎಂಬಂತೆ ಬದುಕಿದವರು. ಆಕೆಯೂ ಓದು ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೇನನ್ನೂ ಆಶಿಸದೆ ಓದಿನ ಗಮನ ಹರಿಸಿ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಆಗಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂಬಳ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಳು. ತನ್ನ ವಿವಾಹಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲೇ ಮಲತಂಗಿಯ ವಿವಾಹವಾದಾಗಲು ರಂಜಿತ ದೃತಿಗೆಡಲಿಲ್ಲ. ತಂದೆ ಈ ಇವಳತ್ತ ಗಮನ ಹರಿಸದಾಗಲೂ ಧೃತಿಗೆಡಲಿಲ್ಲ.
ಗೋದಮ್ಮನವರು ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು ಪೀಡಿತರಾದಾಗ, ಮಗ-ಸೊಸೆಯಿಂದ ಯಾವುದೇ ಆಸರೆ ಸಿಗದಾಗ, ಕೊಂಚ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡು ಮೊಮ್ಮಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಇರಲು ಹೊರಟರು. ಆಗ ಅವರ ನೆರವಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ತಮ್ಮನ ಹೆಂಡತಿ ವತ್ಸಲಳ ತಮ್ಮಂದಿರಾದ ಸುಹಾಸ್ ಹಾಗೂ ವಿಶ್ವಾಸ್.
ಅಜ್ಜಿಗೆ ಆಸರೆಯಾಗಿದ್ದು, ರಂಜಿತಳಿಗೂ ಅಡಿಗೆ-ತಿಂಡಿ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತಾ.. ಮನೆ ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದವರಿಗೆ ರಂಜಿತ ಮೊದಲ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿಯೇ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ನೀಡಿ ಅವರಿಗೆ ಅನುಭವ ಇದ್ದ ಅಡುಗೆ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟು ಹೊಸ ಉದ್ಯಮ ಆರಂಭಿಸಲು ಬಂಡವಾಳ ನೀಡಿದಳು.
ಮೂರು ತಿಂಗಳ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟ ಕಾರ್ಯಗಾರ ಶುರುವಾಗಿ ರಘುರಾಮ, ಸುಭದ್ರಮ್ಮ ದಂಪತಿಗಳು ಜೊತೆಯಾದರು. ಸುಹಾಸ್ ನೇತೃತ್ವ, ಸುಭದ್ರಮ್ಮನ ನಿರ್ವಹಣೆ ಅದನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಿತು. ಅವರ ಇಬ್ಬರು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ರಾಗಿಣಿ, ಪದ್ಮಿನಿ.
ಮನೆ ಬಾಡಿಗೆಗೆ ನೀಡಿದ್ದ ಓನರ್ ಇಂದಿರಮ್ಮನಿಗೆ ತಮ್ಮ ಡಿಪ್ಲೋಮೋ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಮಗ ರಾಜಾರಾಮ್ ನನ್ನು ರಂಜಿತ ವಿವಾಹವಾಗಲೆಂಬ ಆಸೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಗೋದಮ್ಮನವರ ಬಳಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಲುಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರಾದರೂ.. ಅಜ್ಜಿಗೆ ತನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕ ವರನನ್ನೇ ಹುಡುಕುವ ಆಸೆ. ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮೋಹನನ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಬಂದರೂ.. ಇಷ್ಟವಾದರೂ.. ಬಂದಷ್ಟೇ ವೇಗವಾಗಿ ಮರೆಗೆ ಸರಿದಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು..?
ಇದಾದ ನಂತರ ಮೋಹನನ ದೆಸೆಯಿಂದಲೇ ಮುಂದೆ ರಂಜಿತಳಿಗೆ ತನ್ನ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ಸಿಕ್ಕಿ, ಸಂಬಳವೂ ಹೆಚ್ಚಿತು. ಮೋಹನ್ ಅವಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿದ್ದರೂ.. ಮೊದಲಿಗೆ ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪದೇ ನಂತರ ಒಪ್ಪಿದ್ದು ಏಕೆ..?
ಇಂದಿರಮ್ಮನ ಧನದ ದಾಹದಿಂದ ಬಾಡಿಗೆಗಿದ್ದ ರಂಜಿತ ಹಾಗೂ ಮನೆಯವರಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾದದ್ದು ಹೇಗೆ...?
ಸುಹಾಸ್ ರಾಗಿಣಿಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗಲು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟಿದ್ದ . ಪದ್ಮಿನಿಯನ್ನು ವಿಶ್ವಾಸ್ ಗೆ ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದ ಜೊತೆಗೆ ಅವರ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಜೊತೆಗೇ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಉದ್ಯಮವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಕುರಿತಾಗಿಯೂ.. ರಂಜಿತ ವಿವಾಹವಾಗಿ ಹೋದ ನಂತರ ಅಜ್ಜಿಯನ್ನು ತಾವೇ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿಯೂ.. ಇದು ಅವಳಿಗೆ ತವರು ಮನೆಯಂತೆ ಎಂದು ಭರವಸೆ ನೀಡಿದ್ದ.
ಅಣ್ಣನಂತೆ ಅವಳ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಸುಹಾಸ್ ಕುರಿತಾಗಿ ರಂಜಿತ ಅನುಮಾನ ಪಟ್ಟದ್ದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನಿತ್ತು..?
ರಂಜಿತ ಮತ್ತು ಮೋಹನರ ವಿವಾಹದ ಸಿದ್ಧತೆಯಾಗುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಡುಗೆ ಉದ್ಯಮಕ್ಕೆ ತಯಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪುಡಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ಹಾಳಾಗಿದ್ದು ಹೇಗೆ..? ತೊಂದರೆ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದಾಗ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ್ದ ಶತ್ರು ಯಾರು..?
ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಸಂಚು ನಡೆಸಿದರೂ ರಂಜಿತ ಮತ್ತು ಮೋಹನರ ವಿವಾಹ ಸಾಂಗವಾಗಿ ನೆರವೇರಿದ್ದರ ಹಿಂದಿನ ಶಕ್ತಿ ಯಾರು..?
ಮೋಹನ್ ಹಾಗೂ ಸುಹಾಸ್ ರಿಗೆ ವಿಶ್ವಾಸ್ ಮೇಲೆ ಅನುಮಾನ ಬಂದದ್ದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನಿತ್ತು..? ಆ ಅನುಮಾನ ಬಗೆಹರಿದದ್ದು ಹೇಗೆ..?
ವಿಶ್ವಾಸ್ ಹಾಗೂ ಪದ್ಮಿನಿಯರ ವಿವಾಹ ಕೂಡಿ ಬರದೆ ಹೋದದ್ದಕ್ಕೆ ಏನೆಲ್ಲ ಕಾರಣವಾಯಿತು..? ವಿಶ್ವಾಸ್ ಬದುಕನ್ನು ಬದಲಿಸಿದ ಸಂದರ್ಭವೇನು..? ಅಣ್ಣನ ಯಾವ ಗುಣ ವಿಶ್ವಾಸ್ ನನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿತು ಓದಿ ನೋಡಿ.
ಕಾದಂಬರಿಯ ಅಂತ್ಯ ವಾಸ್ತವದಂತೆಯೂ.. ಕೊಂಚ ಸಿನಿಮೀಯವಾಗಿಯೂ ಇದೆ.
ಕೆಟ್ಟತನ ಎಷ್ಟೇ ವಿಜೃಂಭಿಸಿದರೂ ಅದನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲುವ ಒಳ್ಳೆಯತನ ಇದ್ದೇ ಇದೆ. ಒಳಿತಿಗೆ ಜಯ ಎಂಬ ತತ್ವ ಜೊತೆಗೆ ಕಾದಂಬರಿಯ ಶೀರ್ಷಿಕೆಗೆ ಬಹಳವಾಗಿ ಹೊಂದುವ ಕಾದಂಬರಿ.
ಶಾಂತವಾಗಿ ಬಂದದ್ದೆಲ್ಲ ಬರಲಿ ಎಂದು, ಹೆಚ್ಚು ಹಿಗ್ಗದೆ, ಹೆಚ್ಚು ಕುಗ್ಗದೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಮಚಿತ್ತದಿಂದ ನಿಭಾಯಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಶಾಂತತೆಯ ಸಂಸ್ಕಾರವಂತೆ ರಂಜಿತ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಇದುವರೆಗೂ ರಾಧಾದೇವಿಯವರ ಕಾದಂಬರಿಗಳ ನಾಯಕಿಯರಿಗಿಂತ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಕಂಡವಳು ಇವಳು.
ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ರಾಧಾದೇವಿಯವರ ಕಾದಂಬರಿಗಳಲ್ಲಿ ನಾಯಕನ ಪಾತ್ರ ಎಂದು ಮುನ್ನಡೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನಾಯಕ ಪ್ರಧಾನ ಪಾತ್ರಗಳು ಬೆರಳಿಣಿಕೆಯಷ್ಟು. ಆದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಸುಹಾಸ್ ಕಷ್ಟಜೀವಿಯಾಗಿ, ಮಮತಾಮಯಿಯಾಗಿ, ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವವನಾಗಿ, ಭವಿಷ್ಯದ ಆಲೋಚನೆ ಉಳ್ಳವನಾಗಿ, ಸದ್ಗುಣವಂತನಾಗಿ ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮನೆಯ ಹಿರಿಯಣ್ಣ ಹೀಗಿದ್ದರೆ ಸೂಕ್ತ ಎಂಬಂತಹ ಭಾವ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಹ ಪಾತ್ರವಿದು.
ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮಾಡಬಾರದು ಎನ್ನುವ.. ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾದಾಗ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸಿದ ಜೊತೆಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸುವ ಮೋಹನ್ ಪಾತ್ರ ಸಹ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲುಳಿಯುತ್ತದೆ.
ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ, ಶ್ರಮ ಎರಡರ ಜೊತೆಗೆ ಅದೃಷ್ಟವೂ ಸೇರಿದಾಗ ಫಲಿಸುವ ಪುಣ್ಯ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆ ಈ ಕಾದಂಬರಿ. ಸರಾಗವಾದ ಸುಂದರ ಕಾದಂಬರಿಯ ಓದು.
~ವಿಭಾ ವಿಶ್ವನಾಥ್
ಪ್ರಭು, ಯಾವತ್ತೂ ಯಾವ ಶತ್ರುವಿಗೂ ಇಂತಹಾ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಾರದಿರಲಿ. ಮಕ್ಕಳ ಹಿತ ಬಯಸುವವಳು ಮಾತ್ರ ತಾಯಿ. ನಾನ್ಯಾವ ಸೀಮೆಯ ತಾಯಿ" ಎನ್ನುತ್ತಾ ಬೇಸರದಿಂದ ತನ್ನ ಕುರಿತು ತಾನೇ ಜಿಗುಪ್ಸೆಯ ಮಾತನ್ನಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು ಸಂಕೀರ್ತಿ.
"ಕೀರ್ತಿ, ಯಾಕಿಷ್ಟು ಬೇಸರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀಯ. ಈ ಮಗು ಹುಟ್ಟುವ ಮುನ್ನವೇ ನಾವು ಈ ದಿನಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಿದ್ದ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಅಲ್ಲವಾ ? ಮಗುವಿನ ಇಷ್ಟು ದಿನದ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಕಂಡು ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಅಷ್ಟು ಸಾಕು ಅಲ್ಲವಾ ?? ನಾವು ಪಾಪುವಿಗೆ ಎಂದೂ ಯಾವುದನ್ನೂ ಕೊರತೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವಾ ?? ಮುಂದೆಯೂ ಅವನು ಬದುಕಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ಅಷ್ಟೇ ಜೋಪಾನವಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಆದರೆ, ಅವನು ಬದುಕದಿರಲಿ ಎಂದೇ ಆಶಿಸೋಣ" ಎಂದನು ಪ್ರಭು.
"ಪ್ರಭು, ನಾನು ಪಾಪು ಹುಟ್ಟುವ ಮುನ್ನವೇ ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಗೊತ್ತಾ..??
ನಾನು ಗರ್ಭಿಣಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ ಪುರಾಣದ ಕತೆಗಳನ್ನು ಓದಿದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದು ಎಂದು ಆ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ತಂದು ಕೊಟ್ಟಾಗ ಮಾರ್ಕಾಂಡೇಯನ ಕತೆ ಓದಿದಾಗ ಹೆಚ್ಚು ಆಯುಷ್ಯ ಇರುವ ದಡ್ಡ ಮಗ ಬೇಕೋ ಅಥವಾ ಕಡಿಮೆ ಆಯುಷ್ಯ ಇರುವ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮಗ ಬೇಕೋ ಎಂಬ ಆಯ್ಕೆ ಎದುರಾದಾಗ ಆಕೆ ಕಡಿಮೆ ಆಯುಷ್ಯದ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮಗನನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಾಳೆ.
ಆಗೆಲ್ಲಾ ನಾನಾಗಿದ್ದರೆ ಹೆಚ್ಚು ಆಯುಷ್ಯದ ದಡ್ಡ ಮಗನನ್ನೇ ಬೇಡುತ್ತಿದ್ದೆ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದೆ.
ಬಹುಶಃ, ದೇವರೇ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಲು ನಮಗೆ ಅಂತಹಾ ಮಗನನ್ನು ಕರುಣಿಸಿದನೋ ಏನೋ.. ಮಕ್ಕಳ ಆರೋಗ್ಯ, ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಎಲ್ಲವೂ ಇದ್ದಾಗಲೇ ಅಲ್ಲವೇ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯರಿಗೂ ಸಂತೃಪ್ತಿ. ಆದರೆ, ಇವನು ಹುಟ್ಟುವ ಮೊದಲೇ ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತಲ್ಲ. ಮಗು ಹೀಗಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು.
ನಾವೂ ಸಿದ್ದರಾಗಿಯೇ ಇದ್ದೆವು. ದೇವರ ಮಗು ಎನ್ನುತ್ತಲೇ ಆಟಿಸಂ ಇರುವ ಮಗುವನ್ನು ತೆಕ್ಕೆಗೆಳೆದುಕೊಂಡು ಸಾಕಿದೆವು ಸಹಾ. ಆದರೆ, ಅವನು ಹಿಂಸೆ ಪಡುವಾಗ.. ಅವನು ನರಳುವಾಗ ಅವನಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಹಿಂಸೆ ಪಟ್ಟದ್ದು ನಾವೇ ಅಲ್ಲವಾ..
ಆಗ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನ ತಾಯಿ ಸರಿಯಾದ ವರವನ್ನೇ ಕೇಳಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು. ಅವಳು ಸರಿಯಾದ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದ್ದು.. ಕೇವಲ ಅವಳ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ.. ಮಗುವಿನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಕೂಡಾ. ಅವಳು ಬುದ್ದಿವಂತಳು. ಹಾಗಾಗಿಯೇ.. ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮಗನನ್ನೂ ಪಡೆದದ್ದು.
ನಾನು ದಡ್ಡಿ. ನನ್ನ ಆಯ್ಕೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನನ್ನ ಪಾಪದ ಫಲ ಎಂಬಂತೆ ಆ ಮಗು ದಕ್ಕಿತ್ತು.
ಛೇ, ಅದು ಪಾಪದ ಕೂಸು.. ಏನೂ ಅರಿಯದ ಕೂಸು. " ಎನ್ನುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡುತ್ತಲೇ ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿದ್ದಳು. ಏನೋ ಒಂದು ರೀತಿಯ ವಿಚಿತ್ರ ನಗುವಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡು ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಭಯವಾಯಿತು.
ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಿಳಿದು ಎದ್ದಾಗ "ನಾನಿನ್ನೂ ಬದುಕಿದ್ದೇನಾ..?? " ಎಂದು ಕೇಳಿದ ಸಂಕೀರ್ತಿಗೆ "ನಿನ್ನನ್ನು ಸಾಯಲು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತೇನಾ..?? ನೀನು ಯಾಕೆ ಸಾಯಲು ಹೊರಟೆ ? " ಎಂದನು ಪ್ರಭು.
"ಪಾಪುವನ್ನು ಸಾಯಿಸಿದ್ದು ನಾನೇ.. ನಾನೇ
ಅದಕ್ಕೆ ನನಗೆ ನಾನೇ ಶಿಕ್ಷೆ ಕೊಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. " ಎಂದವಳನ್ನು ಕಂಡು ಅರ್ಥವಾಗದವನಂತೆ ನೋಡಿದ.
"ಬುದ್ಧಿ ಬೆಳೆಯದ ಮಗುವನ್ನು ನಾನು ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತು. ನನ್ನ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದಿಂದ ತಾನೇ ಅವನು ಮಹಡಿಯಿಂದ ಬಿದ್ದದ್ದು. ಅವನು ಸತ್ತರೆ ಅವನ ಸಾವಿಗೆ ನಾನು ತಾನೇ ಹೊಣೆ. " ಎಂದವಳ ಮಾತಿಗೆ "ಅಲ್ಲಮ್ಮ, ಅವನ ಮೋಕ್ಷಕ್ಕೆ ನೀನು ಹೊಣೆ. ಅವನ ಮುಕ್ತಿಗೆ ನೀನು ಹೊಣೆ. ಇಷ್ಟು ದಿನ ನೀನು ಅವನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೀಯ. ಅವನು ಮುಂದೆ ನರಳಿ ನರಳಿ ಸಾಯುವುದನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಇದೇ ಮೇಲು ಬಿಡು" ಎಂದನು.
ಅವಳಿಗೂ ತಿಳಿಯದ ಸಂಗತಿ ಎಂದರೆ ಪಾಪುವಿನ ಕಷ್ಟ ಅರಿತಿದ್ದ ಪ್ರಭು ಮಗುವನ್ನು ತಡೆಯಬಹುದಾಗಿದ್ದರೂ ತಡೆದಿರಲಿಲ್ಲ.
"ಸ್ಸಾರಿ ಸರ್, ಸ್ಸಾರಿ ಮ್ಯಾಮ್ ಹೀ ಈಸ್ ನೋ ಮೋರ್" ಎಂದ ವೈದ್ಯರ ಕಡೆ ತಿರುಗಿದ ಇಬ್ಬರೂ ಕೈ ಮುಗಿದಿದ್ದರು.
ಪಾಪುವಿನ ಕಷ್ಟ, ನೋವು, ನರಳುವಿಕೆಗೆ ಕೊನೆ ಬಂದಿತ್ತು
ಸಾವು ಪಾಪುವಿಗೆ ಮುಕ್ತಿ ನೀಡಿತ್ತು.
~ವಿಭಾ ವಿಶ್ವನಾಥ್
"ಮಲ್ಲಿಗೆ ಮುಡಿಯಲು ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಇಲ್ಲ. ಇನ್ನು ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪರಮ ನಾಸ್ತಿಕ ನಾನು.. ಇನ್ನು ಯಾರ ಶವಕ್ಕೂ ಇದನ್ನು ಹಾಕುವುದಿಲ್ಲ.
ಇದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡದ್ದು ಆ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗಿಗೋಸ್ಕರ.. ಆ ಹುಡುಗಿ ಆ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಮಾರಿಯೇ ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೋಗುವುದು. ಇಲ್ಲಿಂದ ಅವಳು ಲೇಟಾಗಿ ಹೊರಟರೆ ಅವಳು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವುದು ಲೇಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಮಾಲೆ ಮಾರಾಟವಾಗುವುದು ಲೇಟಾಗುವುದನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಅದನ್ನು ಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. " ಎಂದವರೇ ಕೊಂಡಿದ್ದ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸೊಪ್ಪು ಮಾರುತ್ತಿದ್ದ ಅಜ್ಜಿಯೊಬ್ಬರಿಗೆ "ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ" ಎಂದು ಕೊಟ್ಟರು. ಮಲ್ಲಿಗೆ ತನ್ನ ಕಂಪನ್ನು ಬೀರುವಂತೆಯೇ.. ಈತನೂ ತನ್ನ ಪರೋಪಕಾರದ ಕಂಪನ್ನು ಹರಡುತ್ತಿದ್ದನು.
~ವಿಭಾ ವಿಶ್ವನಾಥ್
ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಆಂಟಿಯ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ
"ಹೌದು, ಅಡುಗೆಗೆ ಮಾತ್ರ...
ನಿಮ್ಮಂತೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಜೀವನಕ್ಕಲ್ಲ" ಎಂದುತ್ತರಿಸಿದೆ.
ಬಹುಶಃ ಸಿಡಿಯುವ ಕಡೆ ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಸಿಡಿದಿತ್ತು
~ವಿಭಾ ವಿಶ್ವನಾಥ್
ಮುಂದೆರಡು ಮುಗಿಯದ ದಾರಿಗಳು
ಹಿಂದೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಸವೆಸಿದ ಹಾದಿ
ಹಿಂದಿರುಗಿ ನಡೆಯಲಾಗದೆಂಬ ಷರತ್ತಿದೆ
ಕುಸಿದು ಕುಳಿತು ಯೋಚಿಸಿದರೆ
ಭವಿಷ್ಯದ ಕಾರ್ಮೋಡದ ದಿಗಿಲು
ಹಿಂದೆಯೇ.. ಬೆಳಕಿರಬಹುದೆಂಬ ಆಶಾಕಿರಣ
ಕವಲೊಡೆದ ದಾರಿಗಳು ಜೊತೆಯಾಗವು
ಹಾಗೆಯೇ.. ನಡೆಯುವ ಪಯಣಿಗರು..
ನಿನ್ನ ಹಾದಿಯ ನಾ ಕ್ರಮಿಸಲಾರೆ
ನೀನೂ ಅಷ್ಟೇ, ನನ್ನ ಹಾದಿಯ ಜೊತೆಗೂಡಲಾರೆ
ಬದುಕಿನ ಎರಡೂ ತೀರಗಳೂ
ಎಂದಾದರೊಮ್ಮೆ ಒಂದುಗೂಡಲೆಂದು ಆಶಿಸುತ್ತಾ
ಒಳಿತಾಗಲೆಂಬ ಶುಭಾಶಯ ಕೋರುತ್ತಾ
ಹೋರಾಡುವುದಷ್ಟೇ ಬಾಕಿ ಈಗ
ದಿಗಂತ ಕಾಯುತಲಿದೆ ನಮಗಾಗಿ
ಕವಲೊಡೆದ ದಾರಿ ಒಂದಾದರೂ
ಬೇರಾದರೂ ಆರಂಭ ಕವಲುದಾರಿಯೇ
ಸತ್ಯ ಜೀರ್ಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕಿದೆ
ಕವಲು ದಾರಿಯ ಯಾವುದೋ ಒಂದನು
ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕಿದೆ
ನಿರಂತರ ಪಯಣಕೆ
ಕವಲಾಗಿರುವುದು ಹಾದಿಯಷ್ಟೇ
ಬದುಕಿನ್ನೂ ಹಾಗೇ ಉಳಿದಿದೆ
~ವಿಭಾ ವಿಶ್ವನಾಥ್
