ಪುಸ್ತಕದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ : ಗೊಲ್ಗೊಥಾ ಮತ್ತು ವೈಶಾಖಿ
ಕೃತಿ ಪ್ರಕಾರ : ಖಂಡ ಕಾವ್ಯಗಳು / ನೀಳ್ಗವಿತೆಗಳು
ಲೇಖಕರು : ಗೋವಿಂದ ಪೈ
ಪ್ರಕಾಶಕರು : ವಿಶ್ವ ಕನ್ನಡ ಸಮ್ಮೇಳನ
ಪ್ರಥಮ ಮುದ್ರಣ : 1983
ಪುಟಗಳು : 104
ಈ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಯೇಸುವಿನ ಕಡೆಯ ದಿನಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವ ಗೊಲ್ಗೊಥಾ ಹಾಗೂ ಬುದ್ಧನ ಕಡೆಯ ದಿನವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವ ವೈಶಾಖಿ ಎನ್ನುವ ಎರಡು ನೀಳ್ಗವಿತೆಗಳಿವೆ.
ಡಾ|| ಜಿ. ವರದರಾಜರಾವ್ ಅವರು 'ಪಡಿನುಡಿ' ಎನ್ನುವ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದಿರುವ ಮಹಾತ್ಮರ ಮರಣ ಎನ್ನುವ ಲೇಖನವನ್ನು ಈ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರ್ಪಡೆಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಮಹಾತ್ಮರ ಮರಣ : 'ಮಹಾತ್ಮರ ಜನನ, ಜೀವನ ಎಷ್ಟು ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣವೋ ಅವರ ಮರಣವೂ ಅಷ್ಟೇ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದದ್ದು. ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಧ್ಯೇಯಕ್ಕಾಗಿ ಬದುಕಿ ಬಾಳಿದ ಹುತಾತ್ಮರು ಸಾವಿಗೆ ಅಂಜುವುದಿಲ್ಲ. ಮೃತ್ಯುವಿನ ಶೀತಲ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಅಂಥವರ ಬದುಕು ಅಮರವಾಗುವುದೇ ವಿನಃ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಕೊನೆಗಾಣುವುದಿಲ್ಲ." ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಗೋವಿಂದ ಪೈ ಅವರ ಕವನಗಳಲ್ಲಿನ ಕೆಲವು ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
ವಿಷಯ ಬೇರೆಯಾಗಿದ್ದರೂ ನಿರೂಪಿಸುವ ಮನಸ್ಸು ಒಂದೇ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ ಈ ಎರಡೂ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಅವಳಿ ಕವಿತೆಗಳು/ ಕಂಪ್ಯಾನಿಯನ್ ಪೊಯಮ್ಸ್ ಎಂದು ಕರೆದರೂ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
ಆದರೂ ಇಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮರಣ ಹಿಂಸೆಯ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿದ್ದರೆ.. ರೌದ್ರತೆಯನ್ನು ತೋರುತ್ತಿದ್ದರೆ ಬುದ್ಧನ ತುಂಬು ಬದುಕಿನ ನಿರ್ವಾಣ ಶಾಂತಿಯುತವಾದದ್ದು.
ನಾನೀಗ ಕವಿತೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ಚುಟುಕಾಗಿ ವಿವರಿಸಿ ಕವಿತೆಯ ಆಯ್ದ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಲಿದ್ದೇನೆ. ಎರಡು ಕವಿತೆಗಳ ಛಂದೋಪ್ರಕಾರ ಒಂದೇ ಆಗಿದೆ. ಎರಡು ನೀಳ್ಗವಿತೆಗಳ ಮುನ್ನ ಎರಡನೆಯ ಮುದ್ರಣದಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಮುನ್ನುಡಿಯನ್ನು ಮುದ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಯಾವ ಯಾವ ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನು ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಪರಾಮರ್ಶಿಸಿದ್ದಾರೆ ಹಾಗೂ ಯಾವ ಯಾವ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವುದರ ಕೂಲಂಕಷ ವಿವರಣೆ ಇಲ್ಲಿದೆ.
ಕವಿತೆಯ ಛಂದಸ್ಸನ್ನು ಕುರಿತು ಹೇಳುವಾಗ ಇದು ಮೊದಲಿಗೆ ಷೇಕ್ಸ್ಪಿಯರ್, ಮಿಲ್ಟನ್ ಅವರ ಆಂಗ್ಲ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿನ ಸರಳ ರಗಳೆ ಎಂಬಂತೆ ಕಂಡರೂ... ಇದು ಕೇವಲ ಅಕ್ಷರಗಳ 20 ಮಾತ್ರೆಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹೋಲಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ.ಇದು ಲಲಿತ ರಗಳೆಯ ಹೋಲಿಕೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ಲಲಿತ ರಗಳೆಗೂ ಸಾಕಷ್ಟು ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇ ಇದೆ ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳೇನು ಓದಿ ನೋಡಿ.
ಗೊಲ್ಗೊಥಾ : ಶೀರ್ಷಿಕೆಯಲ್ಲಿನ ಈ ಪದ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಯೇಸುವನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೇರಿಸಿದ ಸ್ಥಳದ ಹೆಸರು.
ರಾಜ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿದ್ದ ಪಿಲಾತನ ಎದುರಿಗೆ ಯೆಹೂದ್ಯರು ಆತನ ಮೇಲೆ ದೂರು ನೀಡಿ ಅವರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪಿಲಾತ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ನಿರ್ಧಾರ ಹಾಗೂ ಆತನ ನ್ಯಾಯ ನಿರ್ಣಯ, ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಯೇಸುವಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಕಳ್ಳರೊಡನೆ ಶಿಲುಬೆಗೇರುವ ಶಿಕ್ಷೆಯಾದ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತೋರಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವು ಸಾಲುಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದಾದರೆ..
32ರ ಯುವಕ ಯೇಸುವನ್ನು ಅವರು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುವಂತೆ ತೋರಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದೆರಡು ಸಾಲುಗಳು ಹೀಗಿವೆ.
..….................ಹೆಣ್ನಗೆಯ
ನಯನದಿ ಭವಿಷ್ಯವಂ ತಿವಿವ ಪುರುಷನ ದೃಷ್ಟಿ
ಹೆಣ್ಣೆದೆಯ ಮಾರ್ದವದಿ ಗಂಡಿನ ಮನೋದಾರ್ಢ್ಯ
ಯೇಸುವನ್ನು ವಧ್ಯಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಕರೆತಂದು, ಮುಳ್ಳಿನ ಕಿರೀಟವಿಟ್ಟು, ಮಾನ ಮುಚ್ಚುವಷ್ಟು ಬಟ್ಟೆ ತೊಡಿಸಿ.. ಬಾಸುಂಡೆ ಬರುವಂತೆ ಬಾರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ, ಯೇಸು ಅವರ ಕ್ರೌರ್ಯಕ್ಕೆ ತುಟಿಪಿಟಿಕೆನ್ನೆಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನನ್ನು ಸುತ್ತುಗಟ್ಟಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಂಗಸರನ್ನು ಕಂಡು" ನನಗಾಗಿ ಗೋಳಾಡದಿರಿ. ನಿಮಗಾಗಿ, ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಗೋಳಾಡಿ" ಎನ್ನುವ ಚಿತ್ರಣ ತನ್ನ ನೋವಿನಾಚೆಗೂ ಪರಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವ ಗುಣ ತೋರುತ್ತದೆ.
................... ಹದ್ದು ಬಿಗಿ
ವಿಡಿದ ಲಾವಿಗೆಯಂತೆ ಪಡುವಣದ ಬಿಳಿಯ ಬಿದಿ
ಗೆಯ ತಿಂಗಳಂತೆ, ಬಿಲ್ಲಿಗೆ ತೊಟ್ಟ ಸರಳಂತೆ,
ಮರಣವೃಕ್ಷದೊಳಮೃತಫಲದಂತೆ.....
ಇದು ಶಿಲುಬೆಯಲ್ಲಿ ತೂಗಾಡುತ್ತಿರುವ ಯೇಸುವನ್ನು ತೋರುವ ಪರಿ ಮರಣವೆಂಬ ವೃಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟ ಅಮೃತಫಲದಂತೆ ಎನ್ನುವ ವರ್ಣನೆ ಇಲ್ಲಿ ಸಾವಿನಾಚೆಗೂ ಆತ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಪರಿಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ.
ಇಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಾನವಿಲ್ಲ. ಪಿಲಾತನ ಒಳತೋಟಿ ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿದೆ. ಆತನ ಅಸಹಾಯಕತೆ ಹಾಗೂ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಸೊಗಸಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಅಂದಿದೊ ವಸಂತ ಪೂರ್ಣಮಿಯ ಭೃಗುವಾರದಾ
ನಡುಹಗಲ ಸಿರಿಹೊತ್ತು, ಭಾಸ್ಕರನ ಸುಳುವಿಲ್ಲ ;
..............ಮರಗಳಲಿ ಕದಲದೆಲೆ
ಹಕ್ಕಿಗಳ ಉಸುರಿಲ್ಲ;
ಈ ಸಾಲುಗಳು ಗೊಲ್ಕೊಥಾದಲ್ಲಿ ಕಳ್ಳರಿಬ್ಬರ ನಡುವಲ್ಲಿ ಶಿಲುಬೆಗೆ ಇರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿ ಹೀಗಿತ್ತು ಎಂದು ಹೇಳುವ ಸಾಲುಗಳಾಗಿವೆ.
ಗಗನದಿ ಕಣ್ಣೂರಿ, ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯಿಂದ ಕರೆವ ತಾಯೆಡೆಗೆ ಮರಿ ಜಿಂಕೆ ಜಿಗಿದಂತೆ, ಸುಗ್ಗಿಯೆಡೆಗೆ ಹಾರುವ ಬಾನಿನ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ, ಕ್ಷಿತಿಜದಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ನೆಗೆವ ಮಿಂಚಿನಂತೆ .. ಹೀಗೆ ಹಲವಾರು ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಯೇಸುವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿದ ಪರಿಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಗಡಗಡನೆ ಪೊಡವಿ ನಡುಗಿತು, ದುಃಖವಾರ್ತೆಯಂ
ಜಗಕೆಲ್ಲ ಕೇಳಿಸುವ ಮೃತಕದುಂದುಭಿಯಂತೆ,
ನೆರೆದರೆದೆಯೆದೆ ಭೀತಿಯಿಂದ ಮಾರ್ಮೊಳಗಿದುದು
ಈ ಸಾಲುಗಳು ದುಃಖದ ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತಾ ಕಲಕುವ ಸಾಲುಗಳಾಗಿವೆ
****************************
ವೈಶಾಖಿ : ವೈಶಾಖ ಶುಕ್ಲ ಪೂರ್ಣಿಮೆಗೆ ಬುದ್ಧನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಮಹತ್ವದ ಸ್ಥಾನವಿದೆ ಆತ ಜನಿಸಿದ್ದು, ಪರಿನಿರ್ವಾಣವಾದದ್ದು ಎರಡೂ ವೈಶಾಖ ಶುಕ್ಲ ಪೂರ್ಣಿಮೆಯಂದು. ಬುದ್ದನ ಕಡೆಯ ದಿನದ ಈ ಹುಣ್ಣಿಮೆಗೆ ಪ್ರಾಶಸ್ತ್ಯವನ್ನಿತ್ತು, ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ' ವೈಶಾಖಿ ' ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಬುದ್ಧ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಚರಿಸಿ ಬೋಧನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಖುಷಿನಾರಕ್ಕೆ ಬಂದು ಅಲ್ಲಿ ಪರಿನಿರ್ವಾಣವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಪರಿನಿರ್ವಾಣದ ಘಟನೆಗೂ ಮೊದಲು ಕಮ್ಮಾರ ಚುಂದನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ 'ಸೂಕರ ಮದ್ದವ' (ಮೊದಲಿಗೆ ಇದನ್ನು ಒಣಗಿದ ಹಂದಿಯ ಮಾಂಸವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರಾದರೂ.. ಕಾಲಾನಂತರದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಅಣಬೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ) ವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಅದು ಆತನಿಗೆ ಅನಾರೋಗ್ಯವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ. ಆತನೇ ತನ್ನ ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣವೆಂದು ಹೇಳಬಾರದು ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ನುಡಿಯನ್ನು ಸಹ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಮುಂದೆ ತನ್ನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ ಮಗನೂ ಆಗಿದ್ದ, ಪ್ರಿಯ ಶಿಷ್ಯನೂ ಆದ ಆನಂದನನ್ನು ಕರೆದು ಕುಶಿನಾರದತ್ತ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿ ಮರುದಿನವೇ ತನ್ನ ಪರಿನಿರ್ವಾಣ ಆಗಲಿರುವುದಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಸಾವು ಭಯಂಕರ ಎನ್ನುವುದರ ಬದಲಾಗಿ ಶುಭಪ್ರದವೆನಿಸುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವರ್ಥದಲ್ಲಿ ಕವಿತೆಯನ್ನು ಹೆಣೆದಿದ್ದಾರೆ.
ಕುಶಿನಾರಕ್ಕೆ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಬುದ್ದನಿಗೆ ಬಾಯಾರಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆನಂದನಿಗೆ ತನಗೆ ಬಹಳ ನೀರಡಿಕೆಯಾಗಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಮರದಡಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ನೀರು ತರಲು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಸಮೀಪದ ತೊರೆಯ ನೀರು ಆಗ ತಾನೇ ಕದಡಿ ಬಗ್ಗಡವಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಕುಡಿಯಲು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆನಂದನು ಬುದ್ದನಿಗೆ ಎಷ್ಟೇ ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳಿದರೂ ದಾಹ ತಡೆಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಿ ಮೂರನೆಯ ಬಾರಿ ಬುದ್ಧ ಕೇಳಿದಾಗ ನಿರ್ವಾಹವಿಲ್ಲದೆ ನೋಡೋಣವೆಂದು ಹೋದ ಆನಂದನೆಗೆ ದೊಡ್ಡ ಅಚ್ಚರಿಯೊಂದು ಕಾದಿತ್ತು. ತೊರೆಯ ನೀರು ಅದಾಗಲೇ ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆನಂದನಿಗೆ ಅದು ತನ್ನ ಪ್ರಭುವಿನ ಪವಾಡವೇ ಎನ್ನಿಸಿದ ಸಂದರ್ಭ ಇಲ್ಲಿದೆ.
ಬುದ್ದನು ತನ್ನ ಪರಿನಿರ್ವಾಣದ ಸಮಯಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಹಲವಾರು ಹಿತೋಪದೇಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಹಿತೋಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.
ಮಹತ್ಮರ ಮರಣ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಆನಂದ ಹಾಗೂ ಬುದ್ದರ ಒಂದು ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಅದನ್ನು ನಾನು ಚುಟುಕಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ಹೆಂಗಸರೊಡನೆ ಹೇಗೆ ವರ್ತಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಆನಂದ ಕೇಳಿದಾಗ ನೋಡಬೇಡಿ ಕೇಳಿ ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ. ನೋಡುವ ಸಂದರ್ಭ ಬಂದರೆ ಅವರೊಡನೆ ಮಾತನಾಡದಿರಿ. ಮಾತನಾಡುವ ಸಂದರ್ಭ ಬಂದರೆ ಹಿರಿಯರನ್ನು ತಾಯಿಯೆಂದು, ತಮ್ಮ ಸರಿ ವಯಸ್ಕರನ್ನು ತಂಗಿಯರೆಂದು ಹಾಗೂ ಕಿರಿಯರನ್ನು ಕೂಸುಗಳೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾ ಕಟ್ಟೆಚ್ಚರದಿಂದಿರಿ ಎನ್ನುವ ಬೋಧನೆಯಿದೆ.
........................... ಭಗ
ವಂತ, ಮಳೆಗರೆಯೆ ಕೊಳಗಳ ಹಾಂಸೆ ಹೋದಂತೆ
ಬರಿಯ ದೊಣಿಯೊಳಗೆ ಕಣೆ ತೀವಂತೆ, ನೆಲಹತ್ತಿ
ದಂಬಿಯಂ ನೀರ ಮೊಗೆದಂತೆ, ನೂರಾರು ಜಲ
ಕುಂಭದಲ್ಲಿ ತರಣಿ ನೆರೆವಂತೆ, ಬಡಬಗ್ಗನಿಗೆ
ಯಾಚಿತಂ ಕಾಲೆಡವಿ ನಿಧಿಯೊದವಿವಂತೆಮಗೆ
ಭಗವಂತನಿಂದ ಧರ್ಮಂ ತಿಳಿದುದು ಜ್ಞಾನ
ವಳಿದುದೈ ಜಯಾಜಯಾ !
ಅಹಿಂಸೆಯ ಹಿರಿಮೆ, ಸದಾಚಾರ, ಕರ್ತವ್ಯ ನಿಷ್ಠೆ, ಪರಧರ್ಮ ಸಹಿಷ್ಣುತೆ, ಸ್ವಧರ್ಮ ಪಾಲನೆ ಹೀಗೆ ಹಲವಾರು ವಿಚಾರಗಳ ಕುರಿತ ಬೋಧೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನರ್ಪಿಸಿ ತೆರಳುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿನ ಸಾಲುಗಳಿವು.
ಗಡಗಡನೆ ಪೊಡವಿ ನಡುಗಿತು ಪಡಿಯನೊಡವೆಯಂ
ಸೆಳೆದ ತಕ್ಕಡಿಯಂತೆ ಮುಂಗಾರ ವಾತಾಲಿ
ಗೊಲೆವ ಕದಲಿಕೆಯಂತೆ........
.................. ತಾರಾಪಥದಿ
ಬಿರಿವೊಯ್ಯೆ ದೇವದುಂದುಭಿ, ಮೊಳಗಿ ಭೀಷಣಂ
ರೋಮಹರ್ಷಣಮಾಯ್ತು ಮೇಘವಿಸ್ಪೂರ್ಜಿತಂ,
ಮೇಣ್ಮುಹೂರ್ತಕೆ ವಿದ್ಯುದವಭಾಸಾಯ್ತು,
ಹೀಗೆ ಇಲ್ಲಿನ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬುದ್ದನು ಪರಿನಿರ್ವಾಣ ಹೊಂದಿದಾಗ ತಕ್ಷಣವೇ ಭೂಕಂಪವಾಯಿತು, ವಿದ್ಯುದಾವಿರ್ದ್ಭಾವವಾಯಿತು, ಬ್ರಹ್ಮನು, ದೇವೇಂದ್ರನು ಭಿಕ್ಷುಗಳಾದ ಅನಿರುದ್ಧನು, ಆನಂದನು ಆ ಮಹಾಘಟನೆಯನ್ನು ಕುರಿತು ಉದ್ಗರಿಸಿದ ಕುರಿತಾದ ಸಾಲುಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ.
ಗೋವಿಂದ ಪೈ ಅವರು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಈ ಎರಡು ವಿಷಯಗಳು, ಎರಡು ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ವಿವಿಧ ಭಾವನೆಗಳ ವಿಚಾರಗಳಾದರೂ.. ಜನರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ಈ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾತ್ಮರ ಕುರಿತು ಇರುವ ವಿಚಾರಗಳಿಗೆ ಧಕ್ಕೆ ಬಾರದಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಇಲ್ಲಿನ ಸಾವುಗಳೆರಡೂ ಸಹಜವಲ್ಲ. ಸಾವು ಸಹಜವಾಗಿ ಬರುವುದಾದರೂ.. ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದುಃಖದಿಂದಲೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟ ಯೇಸುವನ್ನು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ತಾನೇ ಅದಕ್ಕೆ ಅಣಿಯಾದ ಬುದ್ಧನನ್ನೂ ತೋರಿದ್ದಾರೆ.
ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಹಳಷ್ಟು ಚೆಂದದ ಕಾವ್ಯ ಇಲ್ಲಿದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಗದ್ಯವನ್ನೇ ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವ ನಾನು ಇಲ್ಲಿನ ವಸ್ತು ವಿಷಯದ ವೈವಿಧ್ಯತೆ ಆಸಕ್ತಿಕರವಾಗಿದ್ದು, ಇಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾವ್ಯವನ್ನು ಕೊಂಚಮಟ್ಟಿಗೆ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡು ಹೇಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ.
~ವಿಭಾ ವಿಶ್ವನಾಥ್
