ಪುಸ್ತಕದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ : ಕರ್ನಾಟಕ ಗತವೈಭವ
ಕೃತಿ ಪ್ರಕಾರ : ಪ್ರಬಂಧಗಳು
ಲೇಖಕರು : ಆಲೂರು ವೆಂಕಟರಾಯರು
ಪ್ರಕಾಶಕರು : ಆಲೂರು ವೆಂಕಟರಾವ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನ
ಪುನರ್ ಮುದ್ರಣ : 2025
ಪುಟಗಳು : 176
ಬೆಲೆ : 140 ರೂ.
ಕನ್ನಡ ನಾಡು-ನುಡಿ, ಭಾಷೆಯನ್ನು 'ಕರ್ನಾಟಕತ್ವ' ಎಂಬ ಶಬ್ದದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟು ಏಕೀಕರಣವನ್ನು ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಆಲೂರು ವೆಂಕಟರಾಯರು. 1917 ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ಮುದ್ರಣ ಪಡೆದ ಈ ಕೃತಿ ನಂತರ ಆರು ಬಾರಿ ಮರುಮುದ್ರಣ ಕಂಡು 2024-25ರಲ್ಲಿಯೂ ಮರುಮುದ್ರಣವಾಗಿರುವುದು ಇಂದಿಗೂ ಈ ಕೃತಿಯ ಔನತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ.
ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕನ್ನಡಿಗರೂ ಈ ಕೃತಿಯನ್ನು ಓದಬೇಕು. ಲೇಖಕರ ಆಶಯವಿದ್ದದ್ದು ಕನ್ನಡಿಗರಲ್ಲಿ ನಿಸ್ತೇಜಿತ ನಾಡಿನ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಕ್ಕೆ ಕಿಚ್ಚು ಹಚ್ಚಿ ಕನ್ನಡಿಗರನ್ನು ಏಕೀಕರಣಕ್ಕೆ ಹುರಿದುಂಬಿಸುವುದು. ಪ್ರತಿ ಪುಟದಲ್ಲಿಯೂ ಕನ್ನಡಿಗರ ಸ್ವಾಭಿಮಾನವನ್ನು ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸುವ ಹಾಗೂ ಪ್ರೇರಣಾಶಕ್ತಿಯಾಗುವ ಸಾಲುಗಳಂತೂ ಇದ್ದೇ ಇದೆ. ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇಲ್ಲವೇ ಹೊರದೇಶ/ರಾಜ್ಯದವರು ಯಾರಾದರೂ ಕೇಳಿದಾಗ ನಮ್ಮ ಕರುನಾಡಿನ ಕುರಿತು ಹೇಳಲು ಸಾಕಷ್ಟಿದೆ. ಈ ಕೃತಿ ಅದಕ್ಕೆ ಮುನ್ನುಡಿಯಂತಿದೆ.
"ಇದು ಕೇವಲ ಇತಿಹಾಸವಲ್ಲ; ಆದರೆ ಕಟ್ಟುಕತೆಯೂ ಅಲ್ಲ;" ಎನ್ನುತ್ತಾ ಇತಿಹಾಸದೊಳಗೆ ಅಡಗಿರುವ ಹಲವು ಆಕರ್ಷಕ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿಡುತ್ತಾರೆ.
ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಾಡಿನ ಹಿರಿಮೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಅಂಶಗಳನ್ನೇ ಹೆಚ್ಚು ತೆರೆದಿಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಕುರಿತಾಗಿ ಹೊಗಳುಭಟ್ಟರಂತೆ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರನ್ನು ಹೊಗಳಿರುವ ಮಾತ್ರದಿಂದ ಅವರು ಸರ್ವಗುಣಪರಿಪೂರ್ಣರೂ, ಲೋಕ ವಿಕ್ಷಣರೂ, ದೋಷವಿವರ್ಜಿತರೂ ಆಗಿದ್ದರೆಂದು ಊಹಿಸಕೂಡದು ಎಂಬ ಕಿವಿಮಾತನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಕರ್ನಾಟಕದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವವರು ತೀರಾ ಅಪೂರ್ವ. ಇಂದಿನವರೆಗೆ ಈ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅನಾಸ್ಥೆಯೇ ಉಂಟೆಂದರೂ ಸಲ್ಲುವುದು ಎಂಬ ಅವರ ನುಡಿ ಇಂದಿಗೂ ಸತ್ಯವೇ. ಇಲ್ಲಿ ಇತಿಹಾಸ ಸಂಶೋಧನೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯರಿಂದಲೂ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಕುರಿತಾದ ಸಂಶೋಧನೆಗಳ ಲಿಪಿಗಳ, ಮುದ್ರೆಗಳ ಕುರಿತು ತೆರೆದಿಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಪ್ರಬಂಧಗಳಿಗೆ ಆಕರಗಳು ಹಾಗೂ ಸಂಶೋಧನೆ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ದಾರಿಯನ್ನು ತೋರುತ್ತಾರೆ. ಈ ಕೃತಿಗೆ ರಂ. ಶ್ರೀ. ಮುಗಳಿ ಅವರ ಮುನ್ನುಡಿ ಇದೆ.
ಮರಾಠರು ಹಾಗೂ ತಮಿಳರು ಭಾಷಾಭಿಮಾನ ಹಾಗೂ ಕೆಚ್ಚಿನಿಂದ ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ, ಭಾಷೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದವರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಾಗ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಏನು ಕಡಿಮೆ ಇದೆ..? ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅಭಿಮಾನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಭ್ಯಾಸಿಸುವುದು ಅವಶ್ಯಕ ಎನ್ನುತ್ತಾ ನಾವು ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಕಡಿಮೆ ಇಲ್ಲ. 'ಕರ್ನಾಟಕವೇನು ಮೃತರಾಷ್ಟ್ರವೇ..?' ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಲೇ..
ಈ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದ ಕೆಲ ರಾಜಕಾರ್ಯ ದುರಂಧರರು, ಮೇಧಾವಿಗಳು, ರಾಜಗುರುಗಳ ಜೀವನ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಓದಲು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
"ನಾನು ಕನ್ನಡಿಗನು, ಕರ್ನಾಟಕವು ನನ್ನದು" ಎಂಬ ಭಾವ ಬರಬೇಕಾದರೆ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮುಖವು ಕಾಣಿಸಲು ಅದು ಹೇಗೆ ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿರಬೇಕೋ ಅಂತೆಯೇ ಉದಾತ್ತ ಭಾವ ಮೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮನಸ್ಸು ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿರಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
ಕರ್ನಾಟಕದ ವಿಸ್ತಾರತೆ ಹೀಗಿತ್ತು ಗೊತ್ತೇ..?
ಹಿಂದಿನ ಕರ್ನಾಟಕ ಕರಗುತ್ತಾ ಕರಗುತ್ತಾ ಅದು ಕಾಲು ಪಾಲು ಉಳಿದಿದೆಯಷ್ಟೇ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. 9ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಗೋದಾವರಿಯಿಂದ, ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಕಾವೇರಿಯವರೆಗೆ ಹಬ್ಬಿತ್ತು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ನೃಪತುಂಗನ ಕವಿರಾಜಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ಬಲವಾದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ತೋರುತ್ತಾರೆ. ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಸ್ಥಾಪಕರಾದ ವಿದ್ಯಾರಣ್ಯರಿಗೆ ಇದ್ದ 'ಕರ್ನಾಟಕ ಸಿಂಹಾಸನ ಸ್ಥಾಪನಾಚಾರ್ಯ'ರೆಂಬ ಬಿರುದನ್ನು ನಾವಿಲ್ಲಿ ನೆನೆಯಬಹುದು.
ಇನ್ನು ತಮಿಳು ಕವಿ ಮಾಮೂಲನಾರ್ ಅವರ 'ಕುರಂಟೋಕಾಯಿ' ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುತ್ತಾ ಅದರಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿರುವ ತಮಿಳು ಹಾಗೂ ಕನ್ನಡನಾಡಿನ ಸೀಮೆಯನ್ನು ಜೊತೆಗೆ ಇಂದಿನ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಊರುಗಳ ಹೆಸರುಗಳು, ಕನ್ನಡ ಪ್ರತ್ಯಯಗಳಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಹೆಸರುಗಳು, ಕನ್ನಡದ ಕುಲದೇವತೆಗಳು, ಕರ್ನಾಟಕದ ಪದ್ಧತಿಗಳು ಇರುವ ನಿದರ್ಶನಗಳನ್ನು ತೋರುತ್ತಾರೆ.
"ಬರಿಯ ವಿಸ್ತಾರವನ್ನಷ್ಟೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ, ಆಫ್ರಿಕೆಯೊಳಗಿನ ಸಹರಾಬೈಲು ವಿಸ್ತಾರದಲ್ಲೇನು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರುವುದು?"
ಹಾಗಾಗಿ ವಿಸ್ತಾರವನ್ನಷ್ಟೇ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸದೆ ದೊಡ್ಡದೊಡ್ಡ ಅರಸರು, ಕವಿಪುಂಗವರು, ಧರ್ಮಸ್ಥಾಪಕರು ಹಾಗೂ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಮಾಡಿದ ಮಹಾಕಾರ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ಜ್ಞಾನಗಳ ಕುರಿತಾಗಿಯೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಅನೇಕ ಭಾಷಾ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳಲ್ಲಾಗಿರುವಂತೆ (ಉದಾ: ಮರಾಠಿ, ಬಂಗಾಲಿ) ನಮ್ಮ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಅದಲು ಬದಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕನ್ನಡ, ತಮಿಳುಗಳ ಹೊರತು ಇತರ ಜನಾಂಗಗಳೆಲ್ಲವೂ ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಬದಲಿಸಿ ಹೋಗಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಕನ್ನಡ ಬದಲಾಗದ ವಿಶೇಷವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ನಮ್ಮ ನಾಡನ್ನು ಶಿಲಾಲಿಪಿಗಳ ತವರು ಮನೆ ಎನ್ನಬಹುದು. ಕರ್ನಾಟಕದೊಳಗೆ ಕಲ್ಲುಗುಡಿಯಿಲ್ಲದ ಊರಿಲ್ಲ. ಶಿಲಾಲಿಪಿಗಳಿಲ್ಲದ ಗುಡಿಯಿಲ್ಲ.. ಎನ್ನುತ್ತಾ ಧಾರವಾಡ ಒಂದೇ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ 100-110 ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಶಿಲಾಲಿಪಿಗಳು ದೊರಕುವುದನ್ನೂ.. ಒಂದೊಂದೇ ಊರಿನಲ್ಲಿ 20-30 ಶಿಲಾಲಿಪಿಗಳು ಇರುವುದು ಸಹ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತದೆ. ಈ ಶಿಲಾಲಿಪಿಗಳನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸುವುದು ಹೇಗೆ ಹಾಗೂ ಇದನ್ನು ಓದುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೃತಿಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ವಿಸ್ಕೃತವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಅಷ್ಟೇ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿರುವ ತಾಮ್ರಪಟಗಳು, ವೀರಗಲ್ಲುಗಳು, ಮಹಾಸತಿ ಕಲ್ಲುಗಳು, ನಾಣ್ಯಗಳು, ಪೂರ್ವಕಾಲದ ಕಟ್ಟಡಗಳು, ವಿದೇಶೀಯ ಪ್ರವಾಸಿಗರು ಬರೆದಿಟ್ಟ ಬರಹಗಳು, ಸ್ಥಳಮಹಾತ್ಮೆಗಳು, ಧಾರ್ಮಿಕ ವಿಚಾರದ ಸ್ಥಳ ಪುರಾಣಗಳು, ಭೂಮಿ ಅಗೆದಾಗ ಸಿಕ್ಕ ಕುರುಹುಗಳು ಇವೆಲ್ಲದರ ಕುರಿತು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಕರ್ನಾಟಕವನ್ನು ಆಳಿದ ಹಾಗೂ ಇನ್ನಿತರ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದವರು ಆಳಿದ . ಹೀಗೆ ರಾಜವಂಶಗಳ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಪರಿಚಯ ಹಾಗೂ ಆಯಾ ರಾಜವಂಶದ ಪ್ರಮುಖರ ವಂಶಾವಳಿ ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರಮುಖವಾದ ರಾಜರುಗಳು, ಕವಿಗಳು ಹಾಗೂ ಆಸ್ಥಾನದ ಇನ್ನಿತರ ಪ್ರಮುಖರ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಕದಂಬರು, ಗಂಗರು, ಬಾದಾಮಿಯ ಚಾಲುಕ್ಯರು, ರಾಷ್ಟ್ರಕೂಟರು, ಕಲ್ಯಾಣ ಚಾಲುಕ್ಯರು, ಕಲಚೂರಿಯರು, ಯಾದವರು, ಹೊಯ್ಸಳರು, ವಿಜಯನಗರದ ಅರಸರು ಹೀಗೆ ಹಲವರ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇಂದಿನ ದಿನಕ್ಕೆ ಕೆಲವೊಂದು ಬದಲಾಗಿವೆ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ವಿಸ್ಕೃತವಾಗಿ ನೀವೇ ಓದಿ ನೋಡಿ.
ಅಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿದ್ದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಹಿಷ್ಣುತೆಯ ಕುರಿತಾಗಿಯೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
"ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಧರ್ಮದಂತೆ ನಡೆಯಬೇಕು. ಒಬ್ಬರು ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಧರ್ಮಾಚರಣೆಗೆ ಅಡ್ಡ ಬರಬಾರದು." ಎಂದು ಬುಕ್ಕರಾಯನು ಹೇಳಿದ ಪ್ರಸಂಗದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯೂ ಇಲ್ಲಿದೆ.
"ನನ್ನ ಕವಿತೆಯ ಪ್ರೌಢಿಮೆ ನೋಡಿದರೆ ಅದು ಸಂಸ್ಕೃತ ಭಾಷೆಯನ್ನುವರು, ಮಾತಿನ ರೀತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ತೆಲುಗು ಭಾಷೆಯನ್ನುವರು; ಯಾರು ಏನೇ ಎನವಲ್ಲರು! ನನಗೇನು ಕೊರತೆ ! ನನ್ನ ಕವಿತ್ವವು ನಿಜವಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಭಾಷೆ" ಎನ್ನುತ್ತಾ ತನ್ನ ಕರ್ನಾಟಕಾಭಿಮಾನವನ್ನು ತೋರಿದ ಕವಿ ಶ್ರೀನಾಥ. ಈತ ವಿಜಯನಗರದ ಹರಿಹರನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಪ್ರಸಿದ್ದಿಗೆ ಬಂದವನು. ಭೀಮೇಶ್ವರ ಪುರಾಣವೆಂಬ ತೆಲುಗು ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಬರೆದಿರುವ ಮಾತುಗಳ ಕನ್ನಡ ಅನುವಾದವಿದು.
ಈ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಓದಿದ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಸಂಗ ಹಾಗೂ ಅದನ್ನು ಒರೆ ಹಚ್ಚಿ ನೋಡಿರುವ ಪರಿಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಳಲೇಬೇಕು.
ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯನನ್ನು 'ಆಂದ್ರ ಭೋಜ'ನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಸ್ವತಃ ತೆಲುಗು ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ 'ಆಮುಕ್ತಮಾಲ್ಯದ' ಗ್ರಂಥ ಬರೆದಿರುವ ಕಾರಣವೂ ಇದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ, ಈ ಕಲ್ಪನೆ ತಪ್ಪೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಲೇಖಕರು. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವನ್ನು ಕೊಡುವುದು ಹೀಗೆ..
ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯ ಶ್ರೀಕುಲವೆಂಬ ಆಂಧ್ರ ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಏಕಾದಶಿಯ ದಿವಸ ವಿಷ್ಣುವೇ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಬಂದು ಆತನಿಗೆ ತೆಲುಗಿನಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯ ಬರೆದು ತಿರುಪತಿ ವೆಂಕಟರಮಣ ದೇವರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಲು ಹೇಳಿದನಂತೆ.
'ಕನ್ನಡರಾಯನು ಏಕೆ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು ಎಂದರೆ' ಎನ್ನುತ್ತಾ..
ಇದು ತೆಲುಗು ದೇಶ, ನಾನು ತೆಲುಗು ದೇವರು, ತೆಲುಗು ಭಾಷೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲ, ಅನೇಕ ದೇಶ-ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವನಾದ ನಿನಗೆ ತೆಲುಗು ಲೇಸಾದ ಭಾಷೆ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತು ಎಂಬ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿರುವುದನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಆದರೆ, ಆತ ಕನ್ನಡದವನು ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಈ ಗಮನೀಯ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ.
ತೆಲುಗು ದೇವರು ಆತನಿಗೆ ಕನ್ನಡರಾಯ ಎಂದು ಕರೆದದ್ದು.. ಆತನ ಮಾತೃಭಾಷೆ ತೆಲುಗು ಆಗಿದ್ದರೆ ತೆಲುಗು ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಗ್ರಂಥ ಬರೆ ಎಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹೇಳುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ..
ರಾಜಧಾನಿಯಾದ ವಿಜಯನಗರದ ಮುಖ್ಯ ಭಾಷೆ ಕನ್ನಡ.
ಈತನಿಗೆ 'ಕನ್ನಡರಾಜ್ಯ ರಮಾರಮಣ' ಎಂಬ ಬಿರುದಿತ್ತು.
ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಅವಲೋಕನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಅಚ್ಚರಿಯೂ ಆಯಿತು ಹಾಗೂ ಜ್ಞಾನವೂ ಹೆಚ್ಚಿತು.
ಹೀಗೆ ಹಲವಾರು ಆಸಕ್ತಿಕರ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಈ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ನಾನು ಹೇಳಿರುವುದು ಬೆರೆಳಣಿಕೆಯಷ್ಟೇ..
ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಿಕರ ವೈಭವವನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೆನೆದರೆ ಸಾಲದು. ಬದಲಾಗಿ, ವರ್ತಮಾನದ ಹೀನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಲು, ಭವಿಷ್ಯದ ಧ್ಯೇಯ ಪಡೆಯಲು ಇತಿಹಾಸದ ಸಹಾಯವನ್ನು ಪಡೆದು ಶ್ರಮಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಕಿವಿಮಾತನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಕೃತಿಯ ಕಡೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಶಿಲಾಲಿಪಿಗಳು, ಲೇಖನಗಳ ಆಕರಗಳು ಜೊತೆಗೆ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಲು ಮಾಡಿರುವ ಹಲವು ವಿಶೇಷ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ನೋಟ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಈ ಪ್ರಬಂಧಗಳು ಮಾಹಿತಿಯುತವಾಗಿವೆ. ಇತಿಹಾಸದ ವಿಚಾರಗಳೇ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದರೂ.. ಭಾಷಾಭಿಮಾನದ ಕುರಿತ ಎಚ್ಚರಿಸುವಿಕೆ ಸಾಕಷ್ಟಿದೆ. ಬೇರೆ ನಾಡಿನ/ ದೇಶದ ಭಾಷೆ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ಮರುಳಾಗುವ, ಅಚ್ಚರಿಗೊಳ್ಳುವ ನಾವುಗಳು ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯ ಹಾಗೂ ಭಾಷೆಯ ಕುರಿತಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಓದಲೇಬೇಕಾದ ಕೃತಿ ಇದು.
~ವಿಭಾ ವಿಶ್ವನಾಥ್









