ಈ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಬಾಗಿಲು ಎಡಕ್ಕೆ ತೆರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದೋ ಬಲಕ್ಕೆ ತೆರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದೋ ಪ್ರಯಾಣಿಕರಿಗೆ ತಿಳಿಯುವಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಾ ಇರುವ ಮೆಟ್ರೋ ಮುಂದಿನ ನಿಲ್ದಾಣವನ್ನೂ ತಿಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇನ್ನೇನು ಆರು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ನಾನು ಇಳಿಯುವ ನಿಲ್ದಾಣ ಬರುತ್ತದೆನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಆ ಬೋಗಿಗೇ ಹತ್ತಿದ್ದಳು ಅವಳು. ಒಂದು ಚೂರೂ ಬದಲಾಗಿಲ್ಲದ ಅವಳು.. ಅದೇ ಕಪ್ಪು ಕಂಗಳಿಗೆ ಕನ್ನಡಕ, ಅದೇ ಕಾಟನ್ ಸೀರೆ, ಅದೇ ಸರಳತೆ. ಥೇಟ್ ಆಗಿನಂತೆಯೇ.. ಬಂದವಳೇ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಹಿಡಿದು ಕುಳಿತವಳೇ ಅದರೊಳಗೆ ಕಣ್ಣು ಕೀಲಿಸಿ ಇಹವನ್ನೇ ಮರೆತುಬಿಟ್ಟಳು. ನನ್ನನ್ನು ಮರೆತಂತೆ.. ನಾನು ಇಳಿಯುವ ನಿಲ್ದಾಣ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನೊಮ್ಮೆ ಮಾತನಾಡಿಸೋಣ ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಕಾಲೇ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ.. ಮಾತು..!
ಆ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಅವಳೇ ಮೊದಲು ಇಳಿದಳು. ಜನಜಂಗುಳಿಯೊಳಗೆ ಕಳೆದು ಹೋದದ್ದು ನಾನೋ ಅವಳೋ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ತೆರೆದ ಮೆಟ್ರೋ ಬಾಗಿಲಿನ ಒಳಗೆ ಮುಂದಿನ ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದವರು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು. ಯಾರ ಪಯಣ ಎಲ್ಲಿಗೋ.. ಎಂತೋ.. ಹೇಗೋ.. ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ನಿಲ್ದಾಣವೇ ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕಷ್ಟೇ..
~ವಿಭಾ ವಿಶ್ವನಾಥ್
ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳಿಲ್ಲ:
ಕಾಮೆಂಟ್ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ