ಶನಿವಾರ, ಏಪ್ರಿಲ್ 6, 2019

ಯುಗಾದಿ ಹಬ್ಬ ಬಂದಾಗ...

[ವಸಂತ ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಹಾಡಿನ ಧಾಟಿ]

ಯುಗಾದಿ ಹಬ್ಬ ಬಂದಾಗ
ಬೇವು-ಬೆಲ್ಲ ಸವಿಯಲೇ ಬೇಕು
ಅಭ್ಯಂಜನ ಮಾಡಲೆ ಬೇಕು
ಬಾಳಲಿ ಕಹಿಯು ಬಂದಾಗ
ನಸುನಗುತ ಇರಬೇಕು
ಸುಖದೊಂದಿಗೆ ಅದನು ಸವಿಯಲೇ ಬೇಕು

ಯುಗದ ಆದಿಯ ಬಾಗಿಲಲಿ
ಹರುಷದಲಿ ನಿಂತಾಗ
ನಿನ್ನ ನಗುವ ನಾ ಕಾಣಬೇಕು ||ಯುಗಾದಿ||

ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆ ತೊಟ್ಟು
ಹಣೆಗೆ ಕುಂಕುಮವಿಟ್ಟು
ಹೊಸತನದಿ ನೀ ಹರುಷದಿಂದಿರುವಾಗ||2||
ಕಾಣುವುದೇ ಚಂದ ನಿನ್ನನು

ಪೂಜೆ ಮಾಡುವಾಗ
ಆರತಿಯ ಬೆಳಗುವಾಗ
ಮುಗ್ದೆಯ ಹಾಗೆ, ಭಕ್ತೆಯ ಹಾಗೆ
ದೇವರ ನೀ ಪೂಜಿಸುವ ರೀತಿಯ..
ಮತ್ತೆ-ಮತ್ತೆ ಸವಿಯುವಾಸೆ
ನನ್ನ ಮುದ್ದಿನ ಕಣ್ಮಣಿ||ಯುಗಾದಿ||

ಕಹಿಯು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ
ಸಿಹಿ ಸವಿಯೊ ರೀತಿ ಬೇರೆ
ಹರುಷವು ಹಾಲಿ, ಕಷ್ಟವು ಖಾಲಿ||2||
ಮಾಗಿದೆ ಮನವು ಇದರಲಿ

ಇಂದು ಸುಖವು ಬಂತೆಂದು
ನಿನ್ನೆಯ ಕಹಿಯ ಮರೆತರೆ
ಕಣ್ಮಣಿ, ನಿನಗೆ ಅದರ ನೆನಪನು
ಮತ್ತೇಗೆ ಮಾಡಿ ಕೊಡಲಿ

ಓ... ಬಂದ ಕಹಿಯ ನುಂಗದೆ
ಸಿಹಿಯೇ ಬೇಕೆಂದು ಬಂದರೆ ನಾ ಎಲ್ಲಿ ಓಡಲಿ

-ವಿಭಾ ವಿಶ್ವನಾಥ್

ಮಂಗಳವಾರ, ಏಪ್ರಿಲ್ 2, 2019

ಕನಸುಗಳು ಮಾರಾಟಕ್ಕಿವೆ

ಕನಸುಗಳು ಮಾರಾಟಕ್ಕಿವೆ
ಕೊಳ್ಳಿರೆಲ್ಲಾ ಬಂದು ನೋಡಿ..

ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಕನಸುಗಳಲ್ಲ
ಶ್ರಮ-ಪರಿಶ್ರಮದ ಎಳೆಗೆ
ಸಂಯಮವ ಪೋಣಿಸಿ
ಮಣಿಮಾಲೆಯಂತಿರುವ ಕನಸುಗಳು

ಹರಿದು ಮಾಸಿದವುಗಳಿಗೆ
ತೇಪೆ ಹಾಕಿ ಹೊಲಿದಾಗಿದೆ
ಕಿತ್ತು ಹೋಗದ ನೇಯ್ಗೆಯಿಂದ
ಬೆಸೆದು ಬಂಧಿಯಾಗಿವೆ..

ಖಾಲಿ ಮಾಡಿರಿ ಈ ಕನಸುಗಳ..
ಮತ್ತೊಂದಿಷ್ಟು ಹೊಚ್ಚ ಹೊಸ  
ಕನಸುಗಳ ಮಾರಬೇಕೆಂದರೆ
ಹಳೆಯ ಕನಸುಗಳು ಬಿಕರಿಯಾಗಬೇಕು

ಬೇಕೆಂದಾಗ ಸಿಗದಿರಬಹುದು
ಸಿಕ್ಕಾಗ ಬಾಚಿ ಕೊಡೊಯ್ಯಿರಿ
ಅಗ್ಗದ ಕನಸುಗಳಿಗೆ ಕೈ ಹಾಕದಿರಿ
ಏಳ್ಗೆಯ ಕನಸುಗಳೆಂದಿಗೂ ದುಬಾರಿ

ಯಾರದ್ದೋ ಕನಸುಗಳು
ಮತ್ತಾರದ್ದೋ ನನಸುಗಳು
ಒಂದಾಗುವ ದಿವ್ಯ ಘಳಿಗೆಗಾಗಿ
ಇಂದೇ ಕನಸುಗಳ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಿರಿ

ನಿದ್ದೆಯ ಖಜಾನೆಯ ಬರಿದಾಗಿಸಿ..
ಕೈ ತುಂಬಾ ಹಿಡಿದು, ಕಣ್ತುಂಬಾ ನೋಡಿ
ಕನಸುಗಳ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲು
ಆಶಾ ಭಾವನೆಯ ಹೊತ್ತು ಬನ್ನಿ

ಬಣ್ಣಗೆಟ್ಟಂತಿರುವ ಕನಸುಗಳಿಗೆ
ಹೊಸರೂಪ ಕೊಟ್ಟು ಸಲಹಿರಿ
ನಿಮ್ಮದೇ ಕನಸುಗಳು ಎಂಬಂತೆ
ಬಿಂಬಿಸಲು ಕೊಂಡೊಯ್ಯಿರಿ

ಹೊಸ ಕನಸು ಕಾಣಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿ
ನನ್ನವರು ನೇಯ್ದ ಕನಸನ್ನೆಲ್ಲಾ 
ಕೊಂಡೊಯ್ದು ಉದ್ದಾರವಾಗಿ
ಕನಸುಗಳನೂ ಉದ್ದಾರಗೊಳಿಸಿ

ನನ್ನದೇ ಕನಸು ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು 
ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟು
ಮಾರಾಟಕ್ಕಿರುವ ಕನಸುಗಳೆಲ್ಲವನೂ
ತೆಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಸೆಳೆದೊಯ್ಯಿರಿ

~ವಿಭಾ ವಿಶ್ವನಾಥ್

ಸೋಮವಾರ, ಮಾರ್ಚ್ 25, 2019

ಅಮ್ಮ ಹಚ್ಚಿದೊಂದು ಹಣತೆ


ಅಮ್ಮ ಹಚ್ಚಿದೊಂದು ಹಣತೆ
ಇನ್ನೂ ಬೆಳಗಿದೆ..
ಮನಕೆ ಮಬ್ಬು ಕವಿಯದಂತೆ
ಸದಾ ಕಾದಿದೆ...

ಭಾವಗೀತೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ ಇದ್ದರೆ, ಸಮಯ ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದೇ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲೂ ನಿನ್ನ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲೇ ಮೂಡಿ ಬಂದಿರುವ ಈಹಾಡು ಕೇಳಿದಷ್ಟೂ ಕಿವಿಗೆ ಇಂಪು. ಆಳಕ್ಕಿಳಿದು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡಷ್ಟೂ ಮನಕ್ಕೆ ತಂಪು ನೀಡುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಭಾವಗೀತೆ ಅದರಲ್ಲೂ,ಅಮ್ಮನ ಕುರಿತ ಭಾವಗೀತೆಯೇ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಿತ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಅಮ್ಮ ಹಾಡಿದ ಭಾವಗೀತೆ ಅಂದರೆ ಕೇಳಬೇಕಾ? ಆದರೂ ನೀನಿದ್ದಾಗ ನಿನ್ನ ಪಕ್ಕ ಕುಳಿತು ನೀನು ಹಾಡೋ ಈ ಭಾವಗೀತೆ ಕೇಳುವಾಗ ಅದರ ಆಳವೇ ಬೇರೆ, ಅರ್ಥವೇ ಬೇರೆ.

ನೀನು ಹಾಡೋ ಹಾಡು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಾಗೋದಾದ್ರೂ ಯಾಕೆ ಅಂತಾ ಯೋಚನೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ... ಅಮ್ಮ ಅನ್ನುವುದೇ ಭಾವಗಳು ತುಂಬಿದ ಪದ. ಅದರಲ್ಲೂ ಅಮ್ಮ ಮತ್ತಷ್ಟು ಭಾವನೆ ಬೆರೆಸಿ ಹಾಡೋ ಹಾಡು ಇನ್ನೂ ಚೆಂದ. ಅದಕ್ಕೇ ಅನ್ಸುತ್ತೆ, ಅಮ್ಮನ ಹಾಗೆ ಅವಳ ಹಾಡು ಕೂಡಾ ಆಪ್ತ ಎನ್ನಿಸುವುದು.

ಎಲ್ಲರೂ ಹೇಳ್ತಾ ಇರ್ತಾರೆ ಅಮ್ಮನ ತರಹಾನೇ ಹಾಡ್ತೀಯಾ ಅಂತಾ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ  ಕೆಲವರಂತೂ ಇನ್ನೂ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ನಿಮ್ಮ ಅಮ್ಮನಿಗಿಂತಲೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಾಡ್ತೀರ ಅಂತಾ ಹೇಳ್ತಾರೆ. ಆಗೆಲ್ಲಾ ಏನೋ ಉತ್ಸಾಹ, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಮೂರೇ ಗೇಣು ಅಂತಾ ಅನ್ನಿಸೋ ಕ್ಷಣಗಳು. ನನಗೆ ಅಮ್ಮನ ಮಗಳು ಅಂತಾ ಅನ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಿಂತಾ, ನೀನು ಇಂತಹವಳ ಅಮ್ಮ ಅಂತಾ ಅನ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತು ಅಂತಾ ಬಹಳಾ ಆಸೆ ಇತ್ತು. ಆದರೆ,ನೀನು ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಇರದೆ ಹೊರಟೇ ಬಿಟ್ಟೆಯಲ್ಲಾ..ಯಾಕೆ?ನೀನು ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿ ಅಂತಾ ಗೊತ್ತಿತ್ತು.ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ಈ ಮಟ್ಟಕ್ಕಿದೆ ಅಂತಾ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ಆದ್ರೂ ನಿನ್ನ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಕೇಳ್ತಾ ಇದ್ದರೆ, ನೀನು ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ ಏನೋ ಹೇಳುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿದ್ದೀಯ ಅನ್ಸುತ್ತೆ. ನಿನ್ನಷ್ಟು ಇಂಪಾಗಿ ಹಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಅಂತಾ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡುತ್ತೆ. ಇದು ಸತ್ಯ ಕೂಡಾ..

ಯಾವಾಗ್ಲೂ ನೀನು ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದೆಯಲ್ಲ,ಬೇರೆಯವರಿಗೋಸ್ಕರ ಹಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ನಮಗೋಸ್ಕರ, ನಮ್ಮ ಆತ್ಮತೃಪ್ತಿಗೋಸ್ಕರ, ಪ್ರತಿಫಲವೇ ಬಯಸದೇ ನಿಸ್ವಾರ್ಥತೆಯಿಂದ ಹಾಡಿದಾಗ ನಾದದ ಇಂಪು ಜಾಸ್ತಿ ಅಂತಾ. ಅದು ನಿಜ, ತುಂಬಾನೇ ನಿಜ.ಆದರೆ, ಒಂದು ಪತ್ರ ಬಂದಿದ್ದೇ ನೆಪವಾಗಿ ಹೃದಯಾಘಾತದಿಂದ ಕುಸಿದವಳು  ಮತ್ತೆ ಮೇಲೆ ಏಳಲೇ ಇಲ್ಲ, ಯಾಕಮ್ಮಾ? ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಇರಲಿಲ್ಲವಾ? ಅಥವಾ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುವೆನೆಂದುಕೊಂಡೆಯಾ?

ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳೂ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಆ ಪತ್ರವನ್ನು ತೆರೆದೆ. ಅದರಲಿದ್ದದ್ದು ಹೀಗೇ, "ಗಂಡಿನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿ ಬದುಕದ ಹೆಣ್ಣು ಅದೆಷ್ಟೇ ಪ್ರತಿಭಾವಂತೆಯಾದರೂ, ಅವಳ ಪೂರ್ಣತೆ ಗಂಡಿನಿಂದಲೇ.. ಅಂದು ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ಬಂದು ನೆಲೆ ನಿಂತದ್ದು, ಈ ಹುಡುಗಿಗೇ ಆದರೆ, ಕೇಳು... ಆಕೆಯ ಹಾಡುಗಾರಿಕೆ ಅದೆಷ್ಟೇ ಮಧುರವಾಗಿದ್ದರೂ, ಆಕೆ ನಿನ್ನಂತೆ ಹಾಡಲಾರಳು. ಆಕೆಯ ಬದುಕು ಕೂಡಾ ನಿನ್ನಂತೆಯೇ ಅತಂತ್ರವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ, ಅಪ್ಪನ ಅಥವಾ ಗಂಡನ ಬಲವಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕಲು ಹೊರಟವಳ ನಿನ್ನ ನೆರಳಿನ ಪ್ರಭಾವವಲ್ಲದೇ ಮತ್ತೇನು ದೊರೆತಿರಲು ಸಾಧ್ಯ?"

ಕಪ್ಪು ಕಡಲಿನಲ್ಲಿ ದೋಣಿ
ದಿಕ್ಕು ತಪ್ಪಲು..
ದೂರದಲ್ಲಿ ತೀರವಿದೆ
ಎಂದು ತೋರಲು..

ಆ ಸಾಮಾನುಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಡೈರಿ ಸಿಕ್ಕಿತು.ಆ ಡೈರಿಯನ್ನು ಓದುತ್ತಾಹೋದಂತೆ ನಿನ್ನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಪರಿಚಯವಾಗುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು.

ಸಂಗೀತ, ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನೇ ಉಸಿರಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದು ಸಂಗೀತಕಾರ್ತಿಯೇ ಆಗಿದ್ದ ನೀನು ಸೇರಿದ್ದೂ ಅಂತಹಾ ಕುಟುಂಬವನ್ನೇ ಆದರೂ, ನಿನ್ನ ಖ್ಯಾತಿ ನಿನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ನುಂಗಲಾರದ ತುತ್ತಾಯಿತು.ದಿನೇ-ದಿನೇ ಗಂಡಸಿನ ಅಹಂಕಾರ ಮೊಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು, ಈರ್ಷೆ ಚಿಗುರಲಾರಂಭಿಸಿತು.ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಬಸಿರು ನಿಂತಿತು, ಮಗು ಹೆಣ್ಣು ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ತೆಗೆಸಲು ನೋಡಿದರು. ಗಟ್ಟಿ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿ ಮಗುವಿನ ಕಾರಣ ಹೇಳಿ, ಈ ಮಗುವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಟ್ಟರೆ ನಾನು ಹಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹಾಡುವುದರಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿದೆ.ಈರ್ಷೆ ಕಡಿಮೆಯಾದರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದೇನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ ಆತ. ಮಗುವಿನ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ದಿಟ್ಟ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಆ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವದ ಪಾಶದಿಂದ ಹೊರನಡೆದೆ.

ನಿನ್ನ ಜೀವನದ ಎರಡನೇ ಮಜಲಿನ ಆರಂಭ ಇಲ್ಲಿಂದಲೇ ಅಲ್ಲವೇ? ಯಾರೊಡನೆಯೋ ಓಡಿ ಹೋದಳೆಂಬ ಪಟ್ಟ ಕಟ್ಟಿ, ತವರಿನವರನ್ನೂ ದೂರ ಮಾಡಿದ. ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಎದೆಗುಂದದೆ, ಮಗಳನ್ನು ಗಾಯಕಿಯನ್ನಾಗಿಸಲು ಹೊರಟಾಗ ಎದುರಾದ ಸವಾಲು ನಿನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ಅಲುಗಾಡಿಸಿತು ಅಲ್ಲವೇ..?

5 ವರ್ಷದ ಪುಟ್ಟ ಕಂದನಿಗೆ ಜ್ವರರ ಬಂದುದೇ ನೆಪವಾಗಿ ಆಕೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಅಗಲಿದಳು. ನಂತರ ನೋವು ಮರೆಯಲು ಅನಾಥಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದ ನೀನು ನಿನ್ನ ಸಂಗೀತ ಪಾಠವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದೆ.ನಂತರ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಬೆಳೆದ ಸಲುಗೆಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ದತ್ತು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಸಂಗೀತಯಾನದ ಪಯಣ ಆರಂಭಿಸಿದೆ.

ಅಂದು ನಾನು ಅದನ್ನು ಓದಿದ ನಂತರ ನನ್ನ ಜನ್ಮ ರಹಸ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಡಿದ್ದು ನಿನ್ನ ಬದುಕಿನ ಬವಣೆ. ಆ ಪತ್ರ ಬರೆದವರಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಅಚಲತೆಯಿಂದ ಸಂಗೀತ ಅಭ್ಯಾಸ ನಡೆಸಿ ನಿನ್ನ ಕನಸನ್ನು ನನಸಾಗಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಇಂದು ಅದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕೈಯಿಂದ ನನಗೆ ಸನ್ಮಾನ ಮತ್ತು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಗಾಯಕಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಸ್ವೀಕಾರ. ಗಂಡಿನ ನೆರಳಿಲ್ಲದ್ಯೂ ಹೆಣ್ಣು ಬದುಕಬಲ್ಲಳು. ಅತಂತ್ರಳಾಗಿ ಅಲ್ಲ ಸ್ವತಂತ್ರಳಾಗಿ ಎಂದು ಹೇಳಿ ನಿನ್ನ ಬದುಕಿನ ಪುಟವನ್ನು ಇಂದು ಎಲ್ಲರೆದುರು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ. ಒಂದು ಪುಟದ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ.. ಏಕೆಂದರೆ ನೀನೇ ನನ್ನ ಅಮ್ಮ. ಜನ್ಮ ನೀಡಿಯೇ ಅಮ್ಮನಾಗಬೇಕಿಲ್ಲ, ಜೀವನ ಕೊಟ್ಟವಳೂ ಅಮ್ಮನೇ. ನಾನೆಂದಿದ್ದರೂ ನಿನ್ನ ಮಗಳೇ..

ಕೃತಕದೀಪ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ
ಕಳೆದು ಹೋಗದಂತೆ..
ಸೂರ್ಯ,ಚಂದ್ರ ತಾರೆಯಾಗಿ
ಹೊಳೆದು ಬಾಳುವಂತೆ..

ಪ್ರತಿಫಲ ಬಯಸದೇ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ನಾನು ಅನಾಥಾಶ್ರಮದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪಾಠ ಹೇಳಿ ಬದುಕುತ್ತೇನೆ ಅಮ್ಮ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಿನ್ನಂಥಾ ಅಮ್ಮ ಬೇಕು. ಯಾಕೆಂದರೆ ಅಮ್ಮ ಹಚ್ಚಿದ ಹಣತೆಯೇ ಮಕ್ಕಳ ಬದುಕಿನ ದಾರಿದೀಪ..
ಎಂದು ಅಮ್ಮನ ಭಾವಚಿತ್ರದ ಮುಂದೆ ಮಾತನಾಡಿ, ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆದು ಹೊರಟಳು ಗಾಯಕಿ. 

ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ನೂರು
ಕಗ್ಗತ್ತಲ ಕೋಣೆ
ನಾದ ಬೆಳಕ ಹೊಮ್ಮಲು
ಮಿಡಿದ ಹಾಗೆ ವೀಣೆ

ಅಮ್ಮ ಹಚ್ಚಿದೊಂದು ಹಣತೆ
ಇನ್ನೂ ಬೆಳಗಿದೆ..

-ವಿಭಾ ವಿಶ್ವನಾಥ್

ಶುಕ್ರವಾರ, ಮಾರ್ಚ್ 8, 2019

'ಅವಳ' ಕಥೆಗಳು

1. ಬಿದ್ದು ಎದ್ದವಳು
-------------------------
ಅವಳು ಎಡವಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದಳು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಬದುಕಿನಲ್ಲಿಯೂ. ಅಷ್ಟೇ ವೇಗವಾಗಿ ಮೇಲೂ ಎದ್ದಿದ್ದಳು ಅಷ್ಟೇ ಸಶಕ್ತಳಾಗಿ.ಎಷ್ಟೆಂದರೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬರನ್ನು ಕೈ ಹಿಡಿದು ಎತ್ತುವಷ್ಟು. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದವರನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದವರನ್ನೂ ಸಹಾ.

2. ಬಾಡಿದ ಬದುಕು
--------------------------
ಹೂ ಬಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ನೀರು ಚಿಮುಕಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಬಾಲೆಯ ಬದುಕು ಶಿಕ್ಷಣವಿಲ್ಲದೆ ಮುದುಡಿ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು.

3.ಕಳಂಕಿನಿ
---------------
ಬದುಕಿನ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗಾಗಿ ನಿತ್ಯವೂ ಹಗಲು ಇರುಳು ಎನ್ನದೆ ಪುರುಷರ ಸಂಗದಲ್ಲಿ ಸತ್ತು ಹುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದಳು. ಮನದ ಅಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ತೊರೆದು, ಹೊಸ ಬದುಕನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ನಂತರವೂ ಆಕೆ ಜನರ ಮನಃಪಟಲದಲ್ಲಿ ಕಳಂಕಿನಿಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಳು.

4. ಮುಖವಾಡ
---------------------
ತನ್ನ ನೋವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮರೆತು ಮುಖದ ಮೇಲೆ ನಗು ತಂದುಕೊಂಡು ಸವಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದವಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಬಿರುದು "ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟವಳು".

5. ಅನ್ನಪೂರ್ಣೇಶ್ವರಿ
---------------------------
'ಅನ್ನಪೂರ್ಣೇಶ್ವರಿ'ಯಾಗಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಿತ್ಯವೂ ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತಿತ್ತು ತನ್ನ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಆನ್ನವಿಲ್ಲದೆ ಪರದಾಡುತ್ತಾ ಬರೀ ಗಂಜಿಯಲ್ಲೇ ಅರೆಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲೇ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸಿದ್ದರ ಕಷ್ಟ.

6. ಪ್ರೀತಿಯನ್ನಪ್ಪಿ
-----------------------
ಹದಿಹರೆಯದ ಕಾಮನೆಗಳಿಗೆ ಮನಸೋತು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನಪ್ಪಿ ಹೊರಟವಳಿಗೆ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯರ ಪ್ರೀತಿಯಪ್ಪುಗೆಯ ವಿದಾಯ ಸಲ್ಲಲೇ ಇಲ್ಲ.

7. ಭಿಕ್ಷುಕಿ
-------------
ಹೊಸದಾದ ಹವಾನಿಯಂತ್ರಿತ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದವಳಿಗೆ ಮಗುವಿಗೆಂದು ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುತ್ತಿದ್ದ ಭಿಕ್ಷುಕಿ ಕಾಣಿಸಿದ್ದಳು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅವಳಿಗೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರೀತಿಯ ಮಗುವಿಗಾಗಿ ಹಣವಿಲ್ಲದೆ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುತ್ತಿರುವ ಅವಳು ಭಿಕ್ಷುಕಿಯೋ ಇಲ್ಲ ಹಣವಿದ್ದರೂ ಹಿಡಿ ಪ್ರೀತಿಗೆ, ಮಗುವಿಗೆ ಗಂಡನನ್ನು ಬೇಡುವ ತಾನು ಭಿಕ್ಷುಕಿಯೋ?

8. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ
-----------------
ಮಹಿಳಾ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಕುರಿತು ಕವನ ವಾಚನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವಳಿಗೆ ಹಠಾತ್ತನೆ ಗಂಡನ ಮಾತು ನೆನಪಾಗಿತ್ತು. ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಡು ಆದರೆ ಸಂಜೆ 6 ಘಂಟೆಯ ಮೊದಲು ಮನೆಯಲ್ಲಿರಬೇಕು.

9.ಬಿರುದು
--------------
ಒಂದೂ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲವೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಬಂಜೆಯೆಂಬ ಬಿರುದು ಇದ್ದವಳಿಗೆ ಅನಾಥಾಶ್ರಮದ ನೂರಾರು ಮಕ್ಕಳು "ಅಮ್ಮ" ಎಂಬ ಬಿರುದು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.

10. ಅರಿವು
-----------------
ರೂಪವಿದೆ ಎಂದು ಮೆರೆಯುತ್ತಾ, ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಜರಿಯುತ್ತಿದ್ದವಳಿಗೆ ರೂಪ ನಶ್ವರ ಎಂಬುದು ಅರಿವಾಗಲು ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯವೇನೂ ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ, ಕಾಲವೇ ಅವಳಿಗೆ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸಿತ್ತು.

11. ವಾಸ್ತವ
------------------
ಬರಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯ ಪರಿಯನ್ನು, ಪ್ರೇಮಿಗಳನ್ನು, ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದವಳ ಬದುಕಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಸಲು ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆಕೆ ಅನಾಥೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಓದುಗರಿಗೆ ತಿಳಿಯಲೇ ಇಲ್ಲ.

12. ಅನಕ್ಷರಸ್ಥೆ
--------------------
ಡಿಗ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಓದಿನಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಪದಕ ಗಳಿಸಿದ್ದ ಆಕೆ ಆಗ ತಾನೇ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದ ನೂತನ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಬಂಧಗಳ ಸೆಳಕೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಅನಕ್ಷರಸ್ಥೆ.

13. ನಪಾಸು
-----------------
ಎಲ್ಲಾ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲೂ ಉತ್ತಮ ಶ್ರೇಣಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಉತ್ತೀರ್ಣಳಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳು ವಧುಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಬಾರಿಯೂ ನಪಾಸು. ಕಾರಣ ಇಷ್ಟೇ, ತಳುಕು ಬಳುಕಿಗೆ ಒಗ್ಗದ ಆಕೆಯ ತತ್ವ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಮತ್ತು ಅದರ ದೆಸೆಯಿಂದ ಬಂದೊದಗದ ಆಕೆಯ ಆಸ್ತಿ.

14. ಕೃಷ್ಣ ಸುಂದರಿ
------------------------
ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಭಾಷಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ, ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣ ಇಷ್ಟವೆಂದು ಬೊಗಳೆ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾಶಯ ಮಗಳನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸಲು ಕಾರಣ ಇಷ್ಟೇ.. ಮಗಳು ಕೃಷ್ಣ ಸುಂದರಿ.

15. ಪಾಠ
--------------
ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾಯೆಯಲ್ಲಿ ಬೀಳಬೇಡ ಎಂದು ಮಗಳಿಗೆ ಕಿವಿಮಾತು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಆಕೆಯ ವಿಫಲ ಪ್ರೇಮ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಪಾಠ ಕಲಿಸಿತ್ತು.

~ವಿಭಾ ವಿಶ್ವನಾಥ್

ಶುಕ್ರವಾರ, ಫೆಬ್ರವರಿ 22, 2019

ಅವಳ ಪ್ರೀತಿ

ಅವಳ ಪ್ರೀತಿಯನು ತೀರಿಸ ಹೊರಟು
ಮತ್ತವಳದ್ದೇ ತೀರದ ಋಣದಲಿ ಬಂಧಿ

ನವಮಾಸ ಹೆತ್ತು, ಹೊತ್ತು, ತುತ್ತಿಟ್ಟಳು
ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕಾಪಿಟ್ಟು, ನವೆಯದಂತೆ, ನೋಯದಂತೆ
ಕಷ್ಟಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ತಾನೇ ಗುರಾಣಿಯಂತಾದವಳು
ಒಳಗಿನ ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಇಂಚಿಂಚೇ ತಿವಿಸಿಕೊಂಡಳು

ಅವಳ ನೆತ್ತರ ಹೀರುತ್ತಲೇ ನಿಂತವಗೆ
ಅವಳ ಕಸುವನೆಲ್ಲಾ ಬಸಿದ ಮೇಲೆ
ಅವಳ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಗಾಧತೆ ಅರಿವಾಗಿತ್ತು
ಪ್ರೀತಿಯ ಸಾಲ ಆಗಲೇ ಆಗಸಕ್ಕೇರಿತ್ತು

ಪ್ರೀತಿಯ ಅಸಲು ತೀರಿಸುವೆನೆಂದು ಹೊರಟರೆ
ಅದಕ್ಕೀಗ ಬಡ್ಡಿ, ಚಕ್ರಬಡ್ಡಿಗಳೂ ಸೇರುತ್ತಿವೆ..
ಯಾವಾಗ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಾಲವಾಯಿತೋ
ಅವಳ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಾಲ ತೀರುವುದೇ ಎಂದಾದರೂ

ಅವಳ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಳೆಯಲು ಹೊರಟರೆ
ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಯಾವುದೇ ಮಾಪಕಗಳೂ ಈಗ
ಆಳ, ಉದ್ದ, ಅಗಲ ಯಾವುದೂ ದಕ್ಕುತ್ತಿಲ್ಲ
ಅವಳ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಳೆಯ ಹೊರಟ ಹುಚ್ಚ ನಾನು..

ಅವಳ ಪ್ರೀತಿಯ ದೊಡ್ಡ ಸಾಗರದೊಳಗೆ
ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯು ಚಿಕ್ಕ ಹನಿಗೂ ಸಮವಿಲ್ಲವಲ್ಲ
ಹೀಗೇ ಹಪಾಹಪಿಸುವಾಗ ಅವಳಂದಳು
"ಅಯ್ಯೋ, ಹುಚ್ಚಪ್ಪಾ" ಪ್ರೀತಿಗೆ ಮಾಪನವುಂಟೇ?

ನಾನು ರಕ್ಕಸನಾದಾಗ ಮರುಗುತ್ತಲಿದ್ದವಳು
ಮನುಷ್ಯನಾದಾಗ ಅಂದದ್ದು ಒಂದೇ ಮಾತು
ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ವಿಷಬೀಜ ಬಿತ್ತಿತೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ
ಸದ್ಯ ಫಲವೀಯದಿದ್ದರೂ ವಿಷವಾಗಲಿಲ್ಲ

ಪ್ರೀತಿಯ ಋಣ ಎಂದೆಂದೂ ತೀರದೆಂದು
ಅರಿವು ಮೂಡುವಾಗ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮೈದಡವುತ್ತಲೇ
ಅವಳು ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿದ್ದಳು, ನಾನು ಕಣ್ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ
ಇತ್ತ ಅವಳ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಾಲ ಅನಂತವಾಗುತಲಿತ್ತು

~ವಿಭಾ ವಿಶ್ವನಾಥ್

ಕ್ರಾಂತಿಯ ಕಿಚ್ಚು

ಧಗಧಗಿಸುತಲಿದೆ ಎಲ್ಲರೆದೆಯಲಿ
ದ್ರೋಹಿಗಳ ಸದೆಬಡಿಯುವ ಕಿಚ್ಚು

ನರರಾಕ್ಷಸರ ಕ್ರೂರ ಅಟ್ಟಹಾಸದ
ಕೇಕೆ ಕೆರಳಿಸಿತ್ತು ಇಡೀ ದೇಶವನೆ
ಬಾಂಬ್ ದಾಳಿಯ ಅಗ್ನಿಯ ರಾವು
ಕಮರಿಸಿತ್ತು ಮುಗ್ದರ ಆಸೆಗಳನು..

ಬಾರದ ಲೋಕದೆಡೆಗೆ ಪಯಣಿಸಿದರು
ಗಡಿಗಳ ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದ ಹಲವಾರು ಯೋಧರು
ಕ್ರಾಂತಿವೀರರ ಮಾರಣ ಹೋಮಕೆ
ಪ್ರತೀಕಾರ ಸಲ್ಲುವುದೇ ತರವಲ್ಲವೇ?

ಯೋಧರ ಆತ್ಮಗಳೂ ಲೀನವಾಗದೆ
ಪಾಪಿಗಳ ಪ್ರಾಣ ಪಡೆಯಲು ಕಾದಿವೆ
ತಮ್ಮ ಬಲಿದಾನದ ನೆತ್ತರಿನೊಂದಿಗೆ
ನೂರಾರು ಮನಗಳಲಿ ಕಿಚ್ಚು ಹೊತ್ತಿಸಿವೆ

ಭಗ್ನ ದೇಹಗಳ ಕಂಡು ಸುಮ್ಮನಾದರೆ
ನಮ್ಮ ಜನ್ಮಕ್ಕೇ, ಮಾನವತೆಗೇ ಅವಮಾನ
ಇನ್ನಾದರೂ ಹಚ್ಚುವ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಕಿಚ್ಚು
ಪಾಪಿಗಳ ಹತ್ಯೆಗೆ, ಪ್ರಾಣವನೇ ಪಣವಿಟ್ಟು..

~ವಿಭಾ ವಿಶ್ವನಾಥ್

ಮಂಗಳವಾರ, ಫೆಬ್ರವರಿ 19, 2019

ಗಜಲ್-02

ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹದ ಕುಣಿಕೆಗೆ ದೂಡದಿರಿ ಎಂದಿಗೂ
ಕಲಿಕೆಯ ತೊರೆಸಿ ಸೆರೆಯಾಳಾಗಿಸದಿರಿ ಎಂದಿಗೂ

ಪೆನ್ನು ಪುಸ್ತಕ ಹಿಡಿವ ಪುಟ್ಟ ಕೈಗಳನು
ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ದೂರ ಸರಿಸದಿರಿ ಎಂದಿಗೂ

ಮುಗ್ದ ಮನಗಳು ಕಟ್ಟಿದ ಕಲಿಯುವ ಕನಸ
ಚಿವುಟಿ ಹಾಕಿ ಘಾಸಿಗೊಳಿಸದಿರಿ ಎಂದಿಗೂ

ಚಿನ್ನದ ಮಾಂಗಲ್ಯದ ಸಂಕೋಲೆ ತೊಡಿಸಿ
ಬಾಳನೇ ಹೊನ್ನ ಶೂಲಕ್ಕೇರಿಸದಿರಿ ಎಂದಿಗೂ

ಗೋರಂಟಿಯಿಂದ ಕೈ ಕೆಂಪು ಮಾಡಲು ಹೋಗಿ
ಬಾಲ್ಯಹರಣ ಮಾಡಿ ನರಳಿಸದಿರಿ ಎಂದಿಗೂ

ಓಡುವ-ಓದುವ ಮನದಾಸೆಯನು ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಿ
ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಖೈದಿಗಳನಾಗಿಸದಿರಿ ಎಂದಿಗೂ

ಮಣ್ಣಲಿ ಆಡುವ ಮಗಳ ಹಸೆಮಣೆಗೇರಿಸಿ
ಶಿಕ್ಷಣದ ಬಾಳಿಗೆ ಮಣ್ಣು ಹಾಕದಿರಿ ಎಂದಿಗೂ

ವಿಭಾಳ ಈ ಮನವಿಗೆ ಬೆಂಬಲಿಸುವಿರಾದರೆ
ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹಕೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸದಿರಿ ಎಂದಿಗೂ

~ವಿಭಾ ವಿಶ್ವನಾಥ್

ಭಾನುವಾರ, ಫೆಬ್ರವರಿ 10, 2019

ಆತ್ಮಸಖ

"ಕೆಲವರು ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಮನಸ್ಸು ಅವರನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಲೇಬೇಕು ಅಂತಾ ಬಯಸುತ್ತೆ. ಇನ್ನು ಹಲವರು ಮುಂದೆಯೇ ಇದ್ದರೂ ಮಾತನಾಡಬೇಕು ಅಂತಾ ಅನಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ, ಅಂದ ಹಾಗೆ ಈ ಕೆಲವರು ಅಪರಿಚಿತರೇನೂ ಅಲ್ಲಾ ದೂರವಿದ್ದರೂ ಹತ್ತಿರವೇ ಇದ್ದಾರೆಂದೆನಿಸುವ ಪರಿಚಿತರೇ, ನನಗೆ ಹಾಗನ್ನಿಸುವುದು ಶಿವುವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ" ಎಂದು ತನ್ನ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿ ವಸುಧಾಳ ಬಳಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಅಪರ್ಣ, ಮತ್ತೆ ಹೋಗಿ ಮಾತಾಡೋದಲ್ವಾ ಎಂದು ಕೇಳಿದ ವಸುಧಾಳಿಗೆ "ನನಗೆ, ಅವರ ಜೊತೆ ನೃತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೇನನ್ನೂ ಮಾತನಾಡಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ಪರಿಚಯವಾಗಿ ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಳೆಯುತ್ತಾ ಬಂದರೂ ಸಹಾ ಅವರ ಊರು,ಗೆಳೆಯರು,ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಯಾರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಇವೆಲ್ಲದರ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಬೇಕೆನಿಸಿದರೂ, ಕೇಳಿದರೆ ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡುತ್ತಾನೋ ಅಂತಾ ಹೆದರಿ ನನಗೆ ಕೇಳೋಕೆ ಭಯ ಆಗುತ್ತೆ. ಹಾಗಂತ ಗಂಟು ಮುಖ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಸಿಡಿಮಿಡಿ ಅಂತ ಆನ್ನೋದಿಲ್ಲ, ಕೋಪ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ತುಂಬಾ ತಾಳ್ಮೆ ಇದೆ ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕ್ಷುಲ್ಲಕವೆನಿಸುವ ವಿಷಯಕ್ಕೂ ಕೂಗಾಡಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ, ನಾನು ಕೊಟ್ಟ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದಿಲ್ಲ, ತುಂಬಾ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡಿದರೂ ವೈಯಕ್ತಿಕ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮಾತಡುವಷ್ಟು ಸಲುಗೆಯಿಲ್ಲ,ಏಕೋ ನಾವು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅಂತರಂಗಗಳು ದೂರದಲ್ಲೇ ಉಳಿದವು." ಎಂದು ನಿಡುಸುಯ್ದು ಸುಮ್ಮನಾದಳು.

ವಸುಧಾ ಎಂದೂ ಶಿವುವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವರಿಬ್ಬರ ನೃತ್ಯದ ಫೋಟೋ ನೋಡಿದ್ದಳು ಅಷ್ಟೇ.ಅಪರ್ಣ ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನ ವ್ಯಕ್ತಿಚಿತ್ರವನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು. ಶಿವುನ ಪೂರ್ತಿ ಹೆಸರು ಶಿವರಾಜ್, ನೋಡಲಿಕ್ಕೆ ಮನ್ಮಥನ ಹಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಹೆಸರಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಶಿವನ ರೀತಿ ಇದ್ದಾನೆ.ಶಾಂತ ಮುಖಭಾವ, ನೋಡಲು ತುಸು ಕಪ್ಪಾದರೂ, ಲಕ್ಷಣವಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅಂತಹಾ ಒಳ್ಳೆಯ ಭಾಷಣಕಾರನಲ್ಲದಿದ್ದರೂ , ಮುಗ್ಧ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಮೋಡಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದಿದ್ದಳು ಅಪರ್ಣ.

ಅಪರ್ಣ ತುಂಬಾ ಸುಂದರಿಯಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ನೋಡಲು ಲಕ್ಷಣವಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಮುಗುಳ್ನಗೆಯೇ ಅವಳಿಗೊಂದು ಮೆರುಗು ನೀಡಿದೆ. ಭರತನಾಟ್ಯ ಅವಳ ಜೀವ, ಅದರಲ್ಲಿ ತುಸು ಹೊಸತನವನ್ನು ಬೆರೆಸುವ ಪ್ರಯೋಗಶೀಲೆ,ಅದರೊಂದಿಗೆ ಕೈಯಲ್ಲೊಂದು ಪುಸ್ತಕ ಹಿಡಿದು ಕೂತರೆ ಥೇಟ್ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಕೂತಂತೆಯೇ . ಊಟ,ನಿದ್ದೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತೊರೆದು ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಪುಸ್ತಕ ಮುಗಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚೇ ಅನ್ನಿಸುವಷ್ಟು ಭಾವುಕಳು, ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ್ನೇಹಿತರಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಇರುವ ಕೆಲವರೇ ಇವಳ ಜೀವ. ತಂದೆ-ತಾಯಿಯರ ಮಾತಿಗೆ ಎದುರು ಮಾತಾಡುವವಳಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕೋಸ್ಕರವಾಗಿ ತನಗಿಷ್ಟವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮುಗಿಸಿ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ನಗರಿ ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿದ್ದ ಇವಳಿಗೆ ತನ್ನ ಭರತನಾಟ್ಯ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸದವಕಾಶ ಒದಗಿ ಬಂದಿತ್ತು. ದಸರಾ ಪ್ರಯುಕ್ತ ಯುವಜನತೆಗೆಂದೇ ಆಯೋಜಿತವಾಗಿದ್ದ ಭರತನಾಟ್ಯ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ ಈಕೆ, ಅಂತಿಮ ಹಂತಕ್ಕೂ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿ ಜುಗಲ್ ಬಂಧಿ ಸುತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಶಿವರಾಜ್ ನೊಂದಿಗೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾದಳು. ಇಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಸೋಲದೆ, ಇಬ್ಬರೂ ಪ್ರಥಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡರು. ಆಗ ಶಿವರಾಜ್ ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಈಕೆಯೂ ನನ್ನೊಡನೆ ಕಲಾಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡರೆ ನನ್ನ ನೃತ್ಯ ಪ್ರದರ್ಶನ ಮತ್ತು " ಕಲಾ ಶಾಲೆ"ಗೆ ಅರ್ಥ ಬರುವುದು ಎಂದುಕೊಂಡ. ಆದರೆ ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಬೆಲೆಕೊಟ್ಟು ನನ್ನೊಡನೆ ಆಕೆ ಸೇರುತ್ತಾಳಾ? ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಆಲೋಚಿಸಿದರೂ,ಕೊನೆಗೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಅಪರ್ಣ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದ ಸಾಫ್ಟ್ ವೇರ್ ಕೆಲಸವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪುತ್ತಾಳೆ.ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗೆ ವಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತವಾದರೂ ನಂತರ ಮಗಳ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಅವಳ ತಾಯ್ತಂದೆಯರು ಇದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿ ಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಹೀಗೆ ಶಿವರಾಜ್ ನ "ಕಲಾ ಶಾಲೆ" ಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ನೃತ್ಯ ಸೇವೆ ಮತ್ತು ಇವರಿಬ್ಬರ "ಅರ್ಧನಾರೀಶ್ವರ" ನೃತ್ಯ ಈಗ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸುಪ್ರಸಿದ್ದವಾಗಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಕಲಾಶಾಲೆಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಕಣ್ಮಣಿಗಳಾಗಿ ಇಬ್ಬರೂ ಆ ಶಾಲೆಯ ಎರಡು ಕಣ್ಣುಗಳಂತಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಇಷ್ಟಾದರೂ, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ನನ್ನಿಂದಲೇ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಆಗಿರುವುದು ಎಂಬ ಹಮ್ಮು-ಬಿಮ್ಮುಗಳಿಲ್ಲ. ಅವರು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಆದರಿಸಿ, ಅಭಿಮಾನಿಸುತ್ತಾರಲ್ಲದೇ ಪರಸ್ಪರ ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ.ಅಪರ್ಣ ವಸುಧಾಳ ಜೊತೆ ಬಿಟ್ಟರೆ ಇನ್ನೆಲ್ಲೂ ಅವನನ್ನು "ಶಿವು" ಎಂದು ಕರೆಯದೆ, ಶಿವರಾಜ್ ಎಂದೇ ಸಂಭೋದಿಸುತ್ತಾಳೆ. "ಆತ್ಮಸಖ"ನ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವ ಅವಳು ಆತನನ್ನೇ ತನ್ನ "ಆತ್ಮಸಖ"ನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೆ ಪ್ರೀತಿಯೋ, ಆರಾಧನೆಯೋ ತಿಳಿಯದೇ ಹೋಗಿದ್ದಾಳೆ.ಇಬ್ಬರೂ ಏಕಾಂತದಿಂದ ಇರುವ ಸಮಯ ಬಹಳಷ್ಟಿದ್ದರೂ, ಎಂದಿಗೂ ಅನುಚಿತವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಿಲ್ಲ,ಮಾತುಕತೆಗಳು ನೃತ್ಯದ, ಓದಿನ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಆಚೀಚೆ ಹೊರಳಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನೋಡುಗರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಇದಾವುದೂ ಗೋಚರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಕಾಮಾಲೆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವುದೆಲ್ಲಾ ಹಳದಿಯೇ ಎಂದಾದಾಗ, ಅಪರ್ಣಳ ತಂದೆ-ತಾಯಿಅವಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ ವರನನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಶುರುವಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಆಕೆ ಈಗ "ಕಲಾ ಶಾಲೆ"ಗೆ ಹೋಗದೆ ತಿಂಗಳಾಗುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ. ವಸುಧಾ ಮಾತಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಈ ವಿಷಯವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಾ ಹಲುಬುತ್ತಾಳೆ ಅಷ್ಟೆ.

ಅತ್ತ ಶಿವರಾಜ್ ಕೂಡಾ ಮೊದಲಿನ ಉತ್ಸಾಹದಲಿಲ್ಲ. ಈ ಹಾಡಿನ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಇತ್ತ ಶಿವರಾಜ್, ಅತ್ತ ಅಪರ್ಣ ಗುನುಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

"ಪಾರ್ವತಿ ಸ್ಪಂದನ, ಪರಶಿವ ನರ್ತನ

ಪರಶಿವ ಸನ್ನಿಧಿ, ಪಾರ್ವತಿ ಚೇತನ"

ಸುಪ್ತವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಈ ಪ್ರೀತಿ,ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ಅರಿವಾಗುತ್ತಿದೆ ಶಿವರಾಜ್ ನಿಗೆ. ಆತ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಪರ್ಣಳೊಂದಿಗೆ ಇದರ ಕುರಿತು ಚರ್ಚಿಸಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡಾಗ ಅವಳ ಗಂಭೀರತೆ, ಸಂಕೋಚದ ಸ್ವಭಾವ ಕಂಡು ಮತ್ತು ಆಕೆ ತಪ್ಪು ತಿಳಿದು ನನ್ನಿಂದ ದೂರಾದರೆ ಎಂದು ಸುಮ್ಮನಾಗಿದ್ದ. ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಮೇಲೆಯೇ ಅದರ ಬೆಲೆ ಅರಿವಾಗುವುದು ಎಂಬಂತೆ ಆಕೆಯ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿ ಈಗೀಗ ಅವನನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಕಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದೆ. ಆಕೆಯ ಗೆಜ್ಜೆಯ ದನಿಯಿಲ್ಲದೆ ಕಿವಿಗೆ ಇಂಪೆನಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ, ಆಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ಗೆಜ್ಜೆ ಕಟ್ಟಲು ಮನಸಿಲ್ಲ. ಪ್ರೀತಿಯೆಂದರೆ ಇದೇನಾ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅವನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದೆ.

ಇದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಆತನ ತಂದೆ-ತಾಯಿಗಳು ಇದಾವುದರ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ವಧುವಿನ ಅನ್ವೇಷಣೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಈತನೂ ಏನೂ ಮಾಡಲು ತೋಚದೆ, ಅವರ ಜೊತೆಗೆ ಕನ್ಯಾ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದಾನೆ.


*****

ಇಂದು ವಸುಧಾ ಶಿವರಾಜ್-ಅಪರ್ಣರ ಮದುವೆಯಲ್ಲಿ ಸಡಗರ-ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.

ಅಂದು ನಡೆದದ್ದಿಷ್ಟು....

ಶಿವರಾಜ್ ಅಂದು ನೋಡಲು ಹೋಗಿದ್ದ ಹುಡುಗಿ ವಸುಧಾ, ಆದರೆ ಆತ ಅಪರ್ಣಳ ಶಿವು ಎಂದು ಗೊತ್ತಾದ ತಕ್ಷಣವೇ ಅವನನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿ ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರಿಗೂ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಿದಳು.ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಇವರ ಮುಗ್ಧ ಪ್ರೇಮಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಬದಿಗಿರಿಸಿ ತಮ್ಮ ಮಾತಿಗೆ ಬೆಲೆ ನೀಡಿದಕ್ಕೆ ಹರ್ಷಿಸಿ, ಶಿವ-ಪಾರ್ವತಿಯರ ಮಿಲನಕ್ಕೆ ದೈವಿಕ ಪ್ರೇರಣೆಯೆಂಬಂತೆ ಅಂತರಂಗಗಳ ಪ್ರೀತಿ ಒಂದಾಗಲು ಎಲ್ಲರೂ ಒಮ್ಮನಸಿನಿಂದ ಒಪ್ಪಿದರು.

ಅಪರ್ಣಳಿಗಂತೂ ವಸುಧಾಳನ್ನು ಎಷ್ಟು ಕೊಂಡಾಡಿದರೂ ಸಾಲದು. ಆದರೆ ವಸುಧಾ ಅದಕ್ಕೊಪ್ಪದೆ ನಾನು ನಿಮಿತ್ತ ಮಾತ್ರ. ಕಾಲವೇ ನಿಮ್ಮ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಒಂದಾಗಿಸಿದೆ.ಅರ್ಧನಾರೀಶ್ವರರನ್ನು ಯಾರಿಂದಲೂ ದೂರ ಮಾಡಲಾಗದು.

"ಆತ್ಮದೊಲುಮೆಗೆ ಕಾಲವೇ ಸಹಕಾರಿ
ಆತ್ಮಸಖನ ಕೂಡಿದಳು ಪ್ರೇಮದರಸಿ"

ಎಂದು ನಗುತ್ತಾ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಶುಭ ಕೋರಿದಳು ವಸುಧಾ.

~ವಿಭಾ ವಿಶ್ವನಾಥ್

ಬುಧವಾರ, ಫೆಬ್ರವರಿ 6, 2019

ಮನಸ್ಸಿನ ಪ್ರವೇಶದ್ವಾರ

ಕಲ್ಲಿನ ಕೋಟೆಯ ದಾಟಬಹುದಂತೆ
ಮನದ ಗೋಡೆಯ ಹಾರಬಹುದೇ?

ಮರ್ಕಟದಂತಹಾ ಮನಸ್ಸಾದರೂ
ಮನದ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಬಹು ಹುಶಾರು..!
ಅಪರಿಚಿತರೆಲ್ಲರೂ ಮನದೊಳಗಿರಲಾರರು
ಅದಕ್ಕೊಂದು ಪರಿಮಿತಿ ಇದೆಯಲ್ಲವೇ?

ಪರಿಚಯ ಎಂದಾಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ
ಮನದೊಳಗೆ ನೆಲೆ ನಿಂತುಬಿಡಲು
ಇದೇನು ಅತಿಥಿ ಗೃಹವಲ್ಲವಲ್ಲಾ..!
ನಮ್ಮಯ ರಹಸ್ಯ ಅಭೇದ ಕೋಟೆ

ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬರನು ನೆಚ್ಚಲಿಲ್ಲ
ಆಳಿನ ಕೆಲಸವು ಹಾಳು ಅಲ್ಲವೇ..?
ನಿಕಟವರ್ತಿಗಳ ಭಾಂದವ್ಯ ಭವನಕ್ಕೆ
ಇಷ್ಟಾದರೂ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಒಳಿತಲ್ಲವೇ..?

ಮನಸ್ಸು ಕಲ್ಲೆನಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಆಪ್ತರಿಗೆ
ಮನಸ್ಸಿನ ಕೋಟೆಗೆ ನಿಷೇಧವುಂಟು
ಅಪರಿಚಿತರಿಗೆ, ಕೆಲ ಪರಿಚಿತರಿಗೂ..!
ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ವಾಸಿಗಳ ಹೊಣೆ ನಮ್ಮದೇ..

~ವಿಭಾ ವಿಶ್ವನಾಥ್

ಭಾನುವಾರ, ಫೆಬ್ರವರಿ 3, 2019

ನಾಜೂಕಿನ ಹಸಿರು ಬಳೆಗಳು

ಗಾಜಿನ ಬಳೆಗಳು ಚೆಂದವೇ
ಆದರೆ ಈಗೀಗ ಪಟ್ಟಣದ
ಮಾಲ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಇವು ದೊರಕುವುದಿಲ್ಲ

ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಬಳೆಗಳು
ಡಬ್ಬಿಯಲ್ಲಿ ರಾಶಿ ಬಿದ್ದಿವೆ ಜೀವವಿಲ್ಲದಂತೆ
ಆದರೆ ನನಗವು ಇಷ್ಟವೇ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ

ಕಿಣಿ ಕಿಣಿ ಎಂದು ಸದ್ದು ಮಾಡುವ
ನನ್ನ ಓಡಾಟಕೆ ಜೀವ ತುಂಬುವ
ಗಾಜಿನ ಬಳೆಗಳು ಬಹಳವೇ ಇಷ್ಟ

ಆಡುವಾಗ ಒಡೆಯಬಹುದೆಂದು
ಗೆಳತಿಯರಂತೂ ಇದರಿಂದ ಬಹು ದೂರ
ಗಾಜು ಒಡೆಯದಿರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ..?

ಇದು ಹಳೆಯ ಪ್ಯಾಷನ್ ಎನ್ನುತ್ತಾ
ಅಕ್ಕ ಗಾಜಿನ ಬಳೆಗಳಿಂದ ದೂರ..
ಹಿಂದಿನ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದಲೂ ಸಹಾ..!

ಕೆಲಸಕ್ಕೆಂದು ಬಸ್ ನಲ್ಲಿ ಹೋಗುವಾಗ
ನೂಕುನುಗ್ಗಲಲ್ಲಿ ನುಜ್ಜುಗ್ಗುಜ್ಜಾಗುವುದೆಂದು
ಅಮ್ಮನೂ ಗಾಜಿನ ಬಳೆ ತೊಡುವುದಿಲ್ಲ..

ಆದರೆ ಅಜ್ಜಿಯ ಕೈ ತುಂಬೆಲ್ಲಾ
ಗಲಗಲಿಸುವ ಹಚ್ಚ ಹಸಿರು ಬಳೆಗಳು
ಹೆಣ್ತನಕೆ ಶೋಭಿಸುವ ಶುಭ ಕಳೆಗಳು

ಪಟ್ಟಣದಿಂದ ಬಂದಿಯೆ ಹಳ್ಳಿಗೆ
ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಸೌಧದ ಮಡಿಲಿಗೆ
ಅಪರೂಪದ ಬಳೆಗಾರನೂ ಬಂದಿಹನು

ತರಹೇವಾರಿ ಬಳೆಗಳೆಲ್ಲವ ತಂದಿಹನು
ನನಗಂತೂ ಚುಕ್ಕಿಯ ಹಸಿರು ಬಳೆಗಳು
ಪುಟ್ಟಗೌರಿಗೆ ಪುಟ್ಟ ಬಳೆಯ ಅಲಂಕಾರ

ಒಡೆಯದ,ಸವೆಯದ ಬಳೆ ಏನು ಚೆಂದ?
ಒಡೆದರೆ ಸುಂದರ ಕಲಾಕೃತಿ ಮಾಡುವೆ
ಗಾಜಿನ ಬಳೆಗಳ ತೊಡದೆ ಬಿಡೆನು

ಅಜ್ಜಿಯಂದಳು ನಾಜೂಕಿನ ಬದುಕಿನಂತೆಯೇ
ಈ ಗಾಜಿನ ನಾಜೂಕಿನ ಬಳೆಗಳೂ..
ಸಂಭಾಳಿಸುವುದರ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದೆ ಬದುಕು

ಇಂದು ನಾನೂ ಬಳೆ ತೊಟ್ಟಿರುವೆ
ಅಜ್ಜಿಗೆ ಭಾಷೆಯನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿರುವೆ
ಸಂಪ್ರದಾಯವ ಬಲಿ ನೀಡೆನೆಂದು

~ವಿಭಾ ವಿಶ್ವನಾಥ್
(ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ: ಶ್ರೀಮತಿ ಲತಾ ಜೋಷಿ)